فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف تحقیق: هدف از این تحقیق مقایسه برنامه بازی‌های بومی- محلی و طناب زنی بر میزان رشد مهارت‌های حرکتی ظریف کودکان 6 تا 8 سال پسر بود. روش تحقیق:  به این منظور 120 کودک 6 تا 8 ساله از بین مدارس ابتدایی شهر تهران به صورت تصادفی خوشه‌ای انتخاب شدند. آن‌ها در چهار گروه برنامه بازی‌های بومی- محلی، طناب زنی، ترکیبی و گروه کنترل  قرار گرفتند. افراد بعد از اجرای پیش آزمون به شیوه همتا سازی قرار گرفتند. برنامه به صورت 4 ماه (16 هفته، هر هفته 2 جلسه و هرجلسه 50 دقیقه) در گروه‌ها انجام گرفت. در هفته هفدهم پس آزمون اجرا شد. در این آزمون برای آزمودن فرضیه‌ها از روش تحلیل واریانس چند متغیره(MANOVA) و آنالیز واریانس یک طرفه(ANOVA) استفاده شد. نتایج: نتایج نشان دادکه سه گروه برنامه بازی‌های بومی- محلی، برنامه‌طناب زنی و گروه ترکیبی در مهارت‌های حرکتی ظریف نسبت به گروه کنترل عملکرد بهتری داشتند(05/0p <). در مهارت‌های کنترل بینایی- حرکتی و سرعت و چالاکی اندام فوقانی گروه برنامه طناب زنی نسبت به گروه برنامه بازی‌های بومی- محلی عملکرد بهتری داشتند، لیکن در مهارت سرعت پاسخ گروه بازی‌های بومی- محلی نسبت به گروه طناب‌زنی عملکرد بهتری نشان داد. همچنین در هر سه مهارت بنیادی گروه ترکیبی تاثیر بیشتری نسبت به سه گروه آزمایشی دیگر داشتند. بحث و نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج بدست آمده، برنامه‌های آموزشی مورد استفاده می‌تواند تجربه حرکتی مناسبی برای کودکان باشند.