فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در الگوی شهر هوشمند، تکنولوژیهای گوناگون برای بهبود زندگی شهروندان با هم ترکیب و استفاده می‌شوند. بنابراین، شهر هوشمند نه یک واقعیت، بلکه یک استراتژی در فرایند برنامه‌ریزی و مدیریت شهری است، در واقع آنچه یک شهر را به سمت هوشمندی پیش می‌برد صرفا استفاده از ابزار الکترونیک و سیستم ارتباطاتی آن شهر نیست؛ بلکه نحوۀ برنامه‌ریزی و استفاده از این ابزار در جهت ارتقای سطح کیفی زندگی شهروندان یک شهر است. بنابراین این الگو به‌ عنوان‌راهکاری‌ بی-بدیل‌در‌ جهت‌ حل‌ معضلات ‌شهری‌ باید مورد ‌توجه ‌ویژه مدیران ‌و‌ برنامه‌ریزان ‌قرار ‌گیرد. ‌لذا،‌ هدف پژوهش حاضر بررسی میزان تأثیرگذاری عوامل هوشمندسازی بر مدیریت شهری در شهرداری منطقه مشهد است. پژوهش حاضر، از نظر هدف، کاربردی و از حیث روش، توصیفی- تحلیلی بوده و داده‌های آن به کمک پرسشنامه جمع‌آوری شده است. جامعه آماری شامل همه ساکنین منطقه یک شهرداری مشهد می‌باشند و با توجه به جمعیت 201373 نفری با استفاده از فرمول کوکران تعداد 384 نفر به عنوان نمونه آماری بدست آمد. برای دستیابی به میزان پایایی پرسشنامه نیز از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد. یافته‌های بدست آمده بر اساس نظرات شهروندان نشان می‌دهد، هوشمندسازی در بُعد محیطی با ظریب 729/0، در بُعد قلمرو با ضریب 745/0، در بُعد حکمرانی با ضریب 533/0، در بُعد اقتصادی با ضریب 400/0 و در بُعد پویایی با ضریب 337/0 بر عملکرد مدیریت شهری تاثیرگذار بودند همچنین رابطه مثبت و معناداری نیز بین هوشمندسازی و مدیریت شهری بر قرار بوده است.. در نهایت مشخص شد شاخص قلمرو هوشمند بیشترین اهمیت را در بین مولفه‌های شش‌گانۀ تحقق شهر هوشمند در منطقه یک مشهد را داشته و تأثیرگذاری بیشتری نسبت به سایر شاخص‌های هوشمندسازی بر عملکرد مدیریت شهری این منطقه داشته است. لذا مولفه‌ای است که از دیدگاه شهروندان دارای اهمیت بوده است.