فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف تحقیق: از جمله مداخلات روان­شناختی که می‏تواند بر بهبود و موفّقیّت عملکرد حرکتی و ورزشی افراد تأثیرگذار باشد، خودگفتاری است. لذا، هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی خودگفتاری آموزشی و انگیزشی بر کنترل قامت تکلیف فراقامتی در دختران 9 تا 12 ساله بود. روش تحقیق: در این پژوهش 60 نفر مشارکت داشتند، که به صورت تصادفی به سه گروه خودگفتاری انگیزشی، آموزشی و کنترل تقسیم شدند. شیوة مداخله بدین صورت بود که آزمودنی­ ها برای بار اوّل تکلیف فراقامتی را در 3 کوشش انجام ­دادند، سپس برای بار دوّم گروه­ های تحت مداخله، 15 ثانیه قبل از اجرای تکلیف فراقامتی، خودگفتاری آموزشی و انگیزشی را با خودشان ذکر­ کردند، و گروه کنترل بدون هیچ مداخله ­ای آزمون را اجرا کرد. یافته ­ها: نتایج تحلیل واریانس یک­طرفه نشان داد که عملکرد گروه خودگفتاری انگیزشی نسبت به گروه خودگفتاری آموزشی (0/043=P)، و گروه کنترل (0/013=P)، بهتر بود. امّا تفاوت معناداری بین عملکرد گروه خودگفتاری آموزشی و کنترل مشاهده نشد (0/462=P). نتیجه­ گیری: این یافته­ ها از به کارگیری خودگفتاری انگیزشی به عنوان راهبردی کارآمد در بهبود کنترل قامت تکلیف فراقامتی حمایت می­کند. همچنین این حقیقت که کودکان می­توانند از خودگفتاری انگیزشی سود ببرند، کاربردهای مهمی برای تربیت ­بدنی دارد.