رابطۀ دیپلماسی دفاعی و سیاست خارجی (رهیافت نظری و سازوکار سیاستگذاری)
نویسندگان
1 آزاد واحد علوم و تحقیقات
2 دانشجوی دکترای روابط بین الملل دانشگاه علامه طباطبایی
doi
چکیده
دیپلماسی دفاعی مفهومی است در قالب قدرت که با تکیه بر ظرفیت قدرت سخت و نرم در چارچوب همگرایی سیاست خارجی و سیاست دفاعی، بازدارندگی را بدون بهرهگیری از ابزار سخت محقق کرده و زمینهساز ارتقاء اهداف نهفته در سیاست دفاعی و نظامی میشود؛ به عبارتی دیپلماسی دفاعی کاربرد مسالمتجویانه منابع حوزۀ دفاعی برای دستیابی به بروندادهای مثبت در توسعۀ روابط دوجانبه و چندجانبه با جهان خارج است؛ در این راستا دیپلماسی دفاعی بهعنوان عنصر کمکی سیاست خارجی سعی میکند تا اهداف عالیه کشور را تأمین کند؛ این مقاله درصدد است تا در چارچوب رویکرد واقعگرایانه از قدرت، رابطۀ دو مفهوم سیاست خارجی و دیپلماسی دفاعی ناظر بر قدرت نرم را مورد بررسی قرار داده و نقش دیپلماسی دفاعی در تقویت قدرت دفاعی بازدارنده را تبیین و با بهرهگیری از شیوۀ توصیفی ـ تحلیلی، کارکردهای ناشی از این رابطه در عرصۀ روابط بینالملل را بر مبنای سه شاخصۀ افزایش "ظرفیت اقدام"، "سازگاری و انطباق" و "کارایی و کار سازی" ترسیم و "مکانیسم سیاست سازی" و سیاستگذاری در عرصۀ دیپلماسی دفاعی را ناظر بر رابطۀ این دو مفهوم در سیاست اعلامی و عملی یک نظام سیاسی ارائه دهد