تعیین اولویتهای رقابتی ایران مبتنی بر شاخص رقابتپذیری جهانی
نویسندگان
1 دانشیار مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 کارشناسی ارشد مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
چکیده
افزایش رقابتپذیری ملی بهعنوان یکی از اهداف سند چشمانداز بیست ساله مورد توجه بسیاری از سیاستگذاران و مسئولین بوده است. لذا هدف این پژوهش ارائه چارچوبی جهت تعیین اولویتهای رقابتی کشور جمهوری اسلامی ایران و تعیین کشورهای محک با استفاده از شاخص رقابتپذیری جهانی است. از این میان شاخص رقابتپذیری جهانی(GCI) که امکان شناسایی نقاط قوت و ضعف رشد اقتصادی، توسعه و رقابتپذیری را برای کشورها فراهم میآورد. اگرچه در این شاخص به هر یک از زیر شاخصها با توجه به مراحل توسعه، وزن متفاوتی اختصاص دادهشده، اما وزنهای ثابتی برای ستونهای هر دسته در نظر گرفته شده است. حال آنکه تأثیر هر یک از ستونها در میزان رقابتپذیری کشورها متفاوت است. از طرف دیگر، به دلیل تفاوت در سیاستها و اولویتهای رقابتی کشورها، نیاز است تا کشورهایی که از نظر محیط رقابتی به یکدیگر شبیه هستند، با یکدیگر مقایسه شوند. از اینرو در این پژوهش بهمنظور تعیین میزان تأثیرگذاری هر یک از ستونها در رقابتپذیری، ابتدا کشورها را با استفاده از روش خوشهبندی فازی C میانگین خوشهبندی میکنیم. سپس با استفاده از روش وزندهی CCSD وزن هر یک از ستونها را در هر خوشه تعیین میکنیم. وزن بهدستآمده در واقع بیانگر اولویتهای لازم برای اصلاحات سیاسی برای هر کشور در هر خوشه است. در ادامه بهمنظور رتبهبندی کشورهای هر خوشه، از روش آراس استفاده میکنیم. بر اساس نتایج بهدست آمده ستونهای رقابتی بازار نیروی کار، ثبات اقتصاد کلان و زیرساخت بهعنوان اولویتهای اول کشور شناسایی شدند. همچنین کشورهای لاتویا تایلند و قبرس کشورهای برتر در خوشه ایران بودهاند که میتوانند بهعنوان کشور محک مورد استفاده قرار گیرند.
