تأثیر تمرینات توپی بر توانایی ایجاد ارتباط و تعامل اجتماعی کودکان دارای اختلال‌های طیف اتیسم با کارکرد بالا

نویسندگان

1 دانشگاه شیراز

2 دانشگاه شیراز

3 دانشگاه شیراز

4 دانشگاه شیراز

doi
چکیده

مقدمه و اهمیت موضوع: نقص در ایجاد ارتباط و تعامل اجتماعی از جمله بارزترین نشانه­های افراد مبتلا به اختلال­های طیف اتیسم است. با توجه به اهمیت این توانایی­ها، مداخلات مختلفی از جمله فعالیت­های هدفمند حرکتی برای کمک به این افراد در نظر گرفته شده است. این پژوهش به­منظور شناسایی اثربخشی تمرینات توپی (توپ جیم­بال) بر توانایی ایجاد ارتباط و تعامل اجتماعی کودکان با اختلال­های طیف اتیسم انجام شد.روش‏شناسی: 16 کودک مبتلا به اختلال­های طیف اتیسم به­روش نمونه‎گیری هدف‎مند انتخاب و به‎طور تصادفی در دو گروه 8 نفری قرار گرفتند. برنامه مداخله­ای تمرینات توپی به­مدت 24 جلسه (8 هفته، هفته‎ای 3 جلسه، هر جلسه 35 دقیقه) برای گروه آزمایش اجرا شد. توانایی ایجاد ارتباط و تعامل اجتماعی با استفاده از مقیاس رتبه‎بندی گیلیام- ویرایش دوم (GARS-SE) در مراحل پیش­ و پس‎آزمون ارزیابی گردید.نتایج: تحلیل کوواریانس، تفاوت معناداری در خرده مقیاس تعامل اجتماعی بین دو گروه نشان داد (001/0>p). در خرده مقیاس ارتباط اجتماعی تفاوت معناداری بین دو گروه مشاهده نشد (243/0<p) .بحث و نتیجه­گیری: نتایج نشان داد که تمرینات توپی می­تواند به عنوان روشی مکمل در کنار سایر درمان­ها برای بهبود تعاملات احتماعی مورد استفاده قرار گیرد. اما میزان اثربخشی این روش در میان افراد مختلف با توجه به ویژگی‌هایی مانند سطح عملکرد شناختی، میزان توجه و همکاری متفاوت است.