کاربرد یادگیری ترکیبی در آموزش عالی از منظر آموزشدهنده
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم تربیتی دانشگاه پیام نور، ایران، تهران.
2 استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یادگار امام خمینی (ره). ایران. تهران
3 گروه روانشناسی، هیئت علمی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران
4 استادیار گروه علوم تربیتی دانشگاه پیام نور، ایران، تهران
doi
چکیده
هدف اصلی از اجرای پژوهش حاضر، بررسی جوانب مهم یادگیری ترکیبی چون عوامل مؤثر بر کاربرد، چالشها و چشماندازها از منظر آموزشدهنده، بهعنوان یکی از مهمترین کنشگران فرایند یاددهی و یادگیری است. پژوهش حاضر از نوع مروری است. برای گردآوری اطلاعات از موتورهای جستجو و پایگاه دادههای معتبر چون نورمگز، مگیران، ساینس دایرکت، گوگل اسکولار، پروکوئست و مطالعات کتابخانهای و جستجو در کتابها و مقالهها استفاده شده است. یافتههای پژوهش، نشاندهنده آن است که عوامل مختلف درونی و بیرونی بر کاربرد یادگیری ترکیبی از منظر آموزشدهنده مؤثر است و در این خصوص موضوعات متعددی چون ترکیب مناسب عناصر یادگیری سنتی و چهرهبهچهره، تغییر نقش آموزشدهنده، حمایت مؤسسه و مدیریت، عوامل روانی چون اطمینان و اضطراب از فناوری و کنترل بر فرایند یاددهی از مهمترین چالشهای کاربرد آن هستند. همچنین بر اساس پژوهشها، کاربرد یادگیری ترکیبی در مؤسسات آموزشی در سالهای آینده بیش از پیش گسترش خواهد یافت، کنشگران آموزش رضایت بیشتری از آن خواهند داشت و به توسعه حرفهای آموزشدهندگان توجه بیشتری خواهد شد.