تأثیر سطوح متفاوت پری بیوتیک اینولین جیره غذایی بر شاخصهای رشد، بازماندگی و ترکیب لاشه بچه ماهی آمور (Ctenopharingodon idella)
نویسندگان
1 استادیار گروه شیلات، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران.
2 کارشناس ارشد گروه شیلات، واحد قائم شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران.
doi
10.30473/eab.2018.5177چکیده
چکیده ماهیکپور علفخوار ﺑﻪﻋﻠﺖ ﺳﺮﻋﺖ رﺷﺪ زﻳﺎد، ﺗﻮﻗﻊ ﻏﺬاﻳﻲ ﻛﻢ و ﻣﻘﺎوﻣﺖ زﻳﺎد از گونههای اصلی کپور ماهیان در پرورش چندگونهای ﻣﺤﺴﻮب میﺷﻮد و ایده استفاده از پری بیوتیک اینولین در جیره غذایی آن میتواند موجب بهبود عملیات پرورش این گونه شود. لذا در این تحقیق تأثیر سطوح مختلف پری بیوتیک اینولین بر شاخصهای رشد، بازماندگی و ترکیب لاشه در بچه ماهی آمور بررسی شد. تعداد 180 عدد بچه ماهی (10/0±51/4 گرم) به مدت 60 روز با پری بیوتیک اینولین به مقدار 1، 2 و 3 گرم هر کیلوگرم جیره که بهطور همگن با جیره مخلوط شد، تغذیه شدند و گروه شاهد هیچ پری بیوتیکی را دریافت نکرد. نتایج نشان داد که بیشترین درصد افزایش وزن بدن، ضریب رشد ویژه و فاکتور وضعیت در تیمار 3 گرم اینولین در هر کیلوگرم جیره حاصل شد که با سایر تیمارها تفاوت معنیداری داشت (05/0p). در میزان چربی لاشه تفاوت معنیداری بین گروه 2 و 3 نسبت به سایر تیمارها مشاهده شد. همچنین˛ بین تیمارهای پریبیوتیکی و گروه شاهد تفاوت معنیداری از لحاظ میزان خاکستر وجود داشت و حداقل میزان خاکستر لاشه در گروه شاهد مشاهده شد. بنابراین اگرچه افزودن اینولین تأثیر چندانی در بهبود ترکیبات مغذی بچه ماهیان نداشت اما توانست شاخصهای رشد و تغذیهای را بهطور معنیدار بهبود دهد و افزودن 3 گرم اینولین در کیلوگرم جیره جهت افزایش رشد بچهماهیان آمور توصیه میشود.