مدل ساختاری تأثیر هوش سازمانی و مهارتهای مدیریت کوانتومی بر قابلیت چابکی سازمانی (مطالعهای در آموزش عالی)
نویسندگان
1 آموزش و پرورش
2 دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشکده روانشناسی وعلوم تربیتی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
3 استاد دانشگاه اصفهان
4 دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشکده روانشناسی وعلوم تربیتی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف تعیین تأثیر هوش سازمانی و مهارتهای مدیریت کوانتومی بر قابلیت چابکی سازمانی اجرا شد. این پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی، مبتنی بر معادلات ساختاری است و جامعه آماری شامل همه مدیران دانشگاههای منتخب شهر اصفهان بودند و با استفاده از روش نمونهگیری طبقهای متناسب با حجم 165 نفر بهعنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها سه پرسشنامه (هوش سازمانی (آلبرشت)، مهارتهای مدیریت کوانتومی محققساخته، قابلیتهای چابکی سازمانی (شریفی وژانگ)) بود که پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب 97/0 ، 92/0 و 93/0 برآورد شد و روایی محتوایی و سازه و تحلیل عاملی آنها (پرسشنامهها) تأیید شد. برای تجزیهوتحلیل دادهها از آزمونهای ضریب همبستگی، رگرسیون و مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد. یافتهها نشان داد: الف) هوش سازمانی بر قابلیت چابکی سازمانی تأثیر مثبت، مستقیم و معنیداری دارد (001/0=P)؛ ب) هوش سازمانی بر مهارتهای مدیریت کوانتومی تأثیر مثبت، مستقیم و معنیداری دارد (001/0=P)؛ ج) مهارتهای مدیریت کوانتومی بر قابلیت چابکی سازمانی تأثیر مثبت، مستقیم و معنیداری دارد (001/0=P)؛ د) هوش سازمانی و مهارتهای مدیریت کوانتومی بر قابلیتهای چابکی سازمانی تأثیر مثبت، مستقیم و معنیداری دارند (001/0=P).