ارزیابی توزیع فضایی سرمایه اجتماعی در شهرهای ساحلی (مطالعه موردی بندر بوشهر)
نویسندگان
1 گروه آموزش جغرافیا، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
2 گروه تحقیقات سازمان آموزش و ترویج کشاورزی استان بوشهر، بوشهر، ایران.
3 گروه جغرافیا، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
4 گروه جغرافیا، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
10.22059/jhgr.2023.358994.1008598چکیده
طرح مسئله: امروزه علاوه بر سرمایه انسانی، مالی و اقتصادی، سرمایه دیگری نیز سرمایه اجتماعی نامیده میشود. این مفهوم از سرمایه به تعاملات و ارتباطات بین اعضای یک شبکه بهعنوان منبعی ارزشمند مینگرد که با ایجاد هنجارها و اعتماد متقابل، به تحقق اهداف جمعی و فردی اعضا میانجامد. همچنین سرمایه اجتماعی یک فرصت مهم برای جامعه شهری محسوب می گردد که می تواند در جامعه مد نظر محققان جهت مطالعات کاربردی شهری تلقی گردد بر این مهم است که سرمایه اجتماعی هم می تواند به عنوان یک ابزاری اثر گذار باشد.این سرمایه با وجود یک جامعه آگاه شهری قابل دسترس است و توانایی این را دارد که در جامعه تغییرات مثبتی به نفع مردم در محله ها ایجاد نماید و زمینه ساز تحول جوامع شهری و محله های شهری باشد.هدف: هدف این پژوهش ارزیابی توزیع فضایی سرمایه اجتماعی در محلههای شهری، بندر بوشهر است. روش: پژوهش حاضر از نوع مطالعات توصیفی – پیمایشی بوده است. ابزار بهکاررفته بهمنظور جمعآوری دادهها، پرسشنامه هست. جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه شهروندان شهر بوشهر میباشد. نمونه آماری پژوهش بر اساس فرمول کوکران، 384 نفر بهدستآمده است، اما بهمنظور کسب اطلاعات دقیقتر، 403 پرسشنامه جمعآوری گردید. نتایج: نتیجه سؤالات پژوهش حاکی از آن است که اعتماد اجتماعی، امنیت اجتماعی و هنجارگرایی اجتماعی در محلههای شهری تفاوت معناداری وجود ندارد. مشارکت اجتماعی، انسجام اجتماعی، شبکه و نهادهای محلی، مسئولیت پذیری اجتماعی، رضایتمندی اجتماعی و تعامل اجتماعی در محلههای شهری تفاوت معناداری وجود دارد. نوآوری: جنبه نوآوری پژوهش، ارزیابی مؤلفههای سرمایه اجتماعی در محلههای شهر بوشهر است.
