جغرافیای مطالعات برنامه درسی در ایران: قلمرو روششناسی
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکتری مطالعات برنامه درسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تهران
doi
چکیده
هدف از اجرای پژوهش حاضر، بررسی و بازنمایی قلمرو روششناسی در جغرافیای مطالعات برنامه درسی در ایران بود. روش پژوهش، توصیفی و از نوع کمی و از نظر هدف جزو پژوهشهای کاربردی بوده و به روش تحلیل مستندات انجام گرفته است. جامعه آماری پژوهش، نشریههای تخصصی انجمن مطالعات برنامه درسی ایران بود که بهمنظور برآورد حجم نمونه از روش نمونهگیری تصادفی ساده (121 مقاله) استفاده شد. ابزار گردآوری دادهها، سیاهه وارسی تحلیل محتوا «دامنه قلمرو روششناسی در جغرافیای مطالعات برنامه درسی» و روش تجزیهوتحلیل دادهها براساس شاخصهای تحلیل توصیفی و تفسیری انتخاب شد. نتایج نشان داد قلمرو روششناسی در جغرافیای مطالعات برنامه درسی ایران، قلمرویی کوچک و محدود است. سهم کل مقالههای مرتبط با قلمرو روششناسی از تعداد 31 روش (74/91 درصد) تنها 16روش (36/47 درصد) بود که از این بین بیشترین فراوانی با تعداد 24مقاله (83/19درصد) به پژوهش کاوش تحلیل محتوا و کمترین فراوانی با تعداد 1 مقاله (83/0) به پژوهشهای پژوهش روایی، پژوهش تلفیقی، پژوهش نظریهای و پژوهش هنجاری تعلق داشته است. در پایان با توجه به یافتههای پژوهش، بهمنظور بهبود وضعیت و گسترش قلمرو روششناسی در جغرافیای مطالعات برنامه درسی در ایران پیشنهادهایی ارائه شد.