طراحی و راهبردپردازی الگوی بهبود قابلیت حکمرانی در نهادهای دولتی ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دهاقان، اصفهان، ایران
2 استاد، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دهاقان، اصفهان و رئیس مرکز تحقیقات مدیریت استراتژیک دانشگاه آزاد اسلامی دهاقان، ایران
3 استادیار، گروه مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دهاقان، اصفهان، ایران
doi
10.22034/rahbord.2025.509287.1790چکیده
بحث درباره ارتقای حکمرانی یا دستیابی به حکمرانی مطلوب طی سالهای اخیر در دو عرصه نظری (پژوهشی) و سیاستگذاری اهمیت زیادی یافته است. بااینحال، این موضوع همچنان در زمینههای سیاستی و علمی با چالشهایی روبرو است. پژوهش حاضر با هدف طراحی و راهبردپردازی الگوی بهبود قابلیت حکمرانی در نهادهای دولتی ایران انجام شده است. پرسش اصلی پژوهش حاضر این است که چه الگویی برای بهبود قابلیت حکمرانی در نهادهای دولتی ایران قابل ارائه است و چه راهبردهایی در این زمینه قابل طرح هستند؟ با توجه به موضوع و سؤال مطرح شده، این پژوهش با رویکرد آمیخته اکتشافی (کیفی-کمی) و با بهرهگیری از روش نظریه داده بنیاد اشتراوس و کوربین انجام شده است. در بخش کیفی، با انجام مصاحبههای عمیق و تحلیل محتوای مصاحبهها، دادههای موردنیاز جمعآوری شده و در 3 مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی دستهبندی شدهاند. راهبرد مورد استفاده در این بخش، نمونهگیری نظری بوده است. در بخش کمی نیز از روش پیمایشی و ابزار پرسشنامه برای جمعآوری دادهها استفاده شده است. یافتههای پژوهش نشان میدهند که با در نظر گرفتن شرایط علّی، زمینهای و مداخلهگر و با اتخاذ راهبردهای مناسب در ابعاد مختلف، میتوان تغییرات مهمی در قابلیت حکمرانی نهادهای دولتی ایران ایجاد کرد. این الگو و راهبردها میتوانند بهعنوان مبنایی برای سیاستگذاریها و اقدامات عملی در جهت بهبود حکمرانی در بخش دولتی مورد استفاده قرار گیرند.
