بررسی موانع، آسیب‌ها و راهبردهای نهادمندی تحزب در جمهوری اسلامی ایران با تأکید بر مدل چند حزبی رقابتی

نویسندگان

1 استاد علوم سیاسی دانشگاه شاهد، تهران، ایران

2 دانشجوی دکترای مطالعات سیاسی انقلاب اسلامی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران.

doi
10.22034/rahbord.2025.506274.1778
چکیده

در جمهوری اسلامی ایران، عواملی نظیر فرهنگ سیاسی، ساختار حقوقی نظارتی، چالش‌های ایدئولوژیک و نحوه مواجهه حاکمیت با احزاب، مانع از تحقق این مؤلفه‌ها شده‌اند. در نتیجه، احزاب غالباً در ایفای نقش واسط میان مردم و حکومت ناکام مانده‌اند و این امر، پیامدهایی چون کاهش مشارکت سیاسی و ضعف در مدیریت بحران و انسجام داخلی را به همراه داشته است. با توجه به نظریه نهادمندی هانتینگتون، شکل‌گیری احزاب سیاسی باثبات مستلزم تحقق چهار مؤلفه تطبیق‌پذیری، پیچیدگی، استقلال و انسجام است. هدف پژوهش، بررسی این موانع و تبیین راهکارهای مدل چندحزبی رقابتی در چهارچوب ارزش‌های نظام است. این پژوهش با روش کیفی از نوع اسنادی، متون مرتبط را واکاوی کرده و از طریق بررسی تحولات تاریخی و قانونی پس از انقلاب اسلامی، وضعیت نهادمندی تحزب را ارزیابی می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد که مؤلفه‌های نهادمندی نظریه هانتینگتون در احزاب ایرانی تحقق نیافته و فقدان آن‌ها کارآمدی احزاب را تضعیف کرده است. همچنین، قوانین موجود و سازوکارهای نظارتی چالش‌هایی را برای شکل‌گیری رقابت مؤثر و شکل‌گیری احزاب نهادمند به‌وجود آورده‌اند. پیاده‌سازی مدل چندحزبی رقابتی به‌عنوان الگویی از تحزب نهادمند می‌تواند ضمن سازگاری با شرایط ایدئولوژیک و ساختاری جمهوری اسلامی، به افزایش رقابت سالم، پاسخ‌گویی مسئولان و مشارکت شهروندان کمک کند. این مهم، مستلزم اصلاحات قانونی، ارتقای فرهنگ حزبی، شفافیت مالی و آزادی عمل بیشتر احزاب در چهارچوب قانون اساسی و ساختار سیاسی است تا بتواند به نیازهای جامعه و الزامات نظام پاسخ مناسبی دهد.