مصادیق بیثباتساز مؤثر بر شکنندگی دولت ترکیه از زمان روی کار آمدن حزب عدالت و توسعه تا سال 2018
نویسندگان
1 دانشیار علوم سیاسی و روابط بینالملل، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران.
2 کارشناسیارشد جغرافیای سیاسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 دانشیار جغرافیای سیاسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
4 دانشیار علوم سیاسی و روابط بینالملل، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم، قم، ایران.
doi
چکیده
حفظ ثبات سیاسی برای مشروعیت بخشیدن به حاکمیت، کارآمدی در تأمین خدمات رفاهی و افزایش وزن ژئوپلیتیک در نظام بینالمللی از مهمترین کارکردهای یک نظام سیاسی است. دولت با بیثباتی سیاسی بالا، شکننده نامیده میشود. هدف اصلی این پژوهش شناسایی و بررسی عوامل و مصادیق بیثباتساز و همچنین متغیرهای تاثیرگذار بر شکنندگی دولت ترکیه است. یافتههای پژوهش به دو روش کتابخانهای و پنل خبرگان بدست آمده است. 29 متغیر در 9 دسته مورد نظر شوارتز STEEPVASL طبقهبندی گشت و برای هر کدام، وضعیت ترکیه به تفصیل تشریح گردید. در مرحله بعد، با استفاده از داده های کمی شاخص دولتهای شکننده بنیادی برای صلح تحلیل کمی مصادیق بیثباتی ترکیه انجام شد. و در پایان بر اساس نظرات خبرگان ترکیهشناس، یافتههای پژوهش نشان میدهد که افزایش شکاف قومی- مذهبی، شکنندگی اقتصادی، شکایات گروهی گسترده، عدم عدالت فضایی، افزایش پناهندگی و آوارگی، حمایت سیاسی، اقتصادی و لجستیکی کنشگران خارجی از گروههای اپوزیسیون، سرزمین آسیبدیده بواسطه درگیری، سیاستهای هیدروپلیتیکی، فساد مالی و تقابل حزب عدالت و توسعه با جریان گولنیسم بیشترین اثر را بر شکنندگی دولت ترکیه دارند.
