تأثیر تمرین یک طرفه بر عدم تقارن جانبی
نویسندگان
1 دانشکده تربیت بدنی دانشگاه فردوسی مشهد
2
3
4
doi
چکیده
هدف : تأثیر تمرین یک طرفه بر عدم تقارن جانبی پا در تکلیف ضربه روی پای فوتبال در دانشجویان پسر دانشگاه فروسی مشهد بود. روش شناسی : تعداد 40 دانشجو در کلاسهای تربیت بدنی عمومی ( 18 تا 24 سال) که تجربه بازی فوتبال به صورت حرفهای و منظم را نداشتند و پای برترشان راست بود، انتخاب و به روش تصادفی و به تعداد مساوی به دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته و 5/1 ساعت در هر جلسه به تمرین با پای چپ غیر برتر مطابق برنامه پرداختند. گروه کنترل فعالیتی غیراز انجام تکالیف زندگی روزانه نداشتند. آزمودنیها در پیشآزمون، پس آزمون و 15 روز بعد تمرین در آزمون یادداری در تکلیف ضربه با روی پا شرکت کردند. برای تحلیل دادههای گروه های تجربی و کنترل از آزمونهای تحلیل واریانس وt مستقل استفاده شد. نتایج : نتایج نشان داد تمرین یک طرفه سبب افزایش و پیشرفت قابل توجهی در عملکرد پای چپ و پیشرفت نه چندان قابل ملاحظهای در عملکرد پای راست شده است. همچنین کاهش معنیدار شاخص عدم تقارن جانبی از پیش آزمون تا پس آزمون (002/0= p)و آزمون یادداری(003/0= p)، کاهش برتری پای راست در گروه تجربی بعد از تمرین یک طرفه را نشان داد. بحث و نتیجه گیری : بر اساس این نتایج تصور میشود که برتری پا، تکلیف ویژه باشد و در نتیجه محدودیتهای خاص در اکتساب هر تکلیف است و اصولأ از تجارب قبلی فرد در استفاده متمایز از اندامها نشأت میگیرد.