الگوی توسعه منابع انسانی مبتنی بر حکمرانی نرم در جمهوری اسلامی ایران

نویسندگان

1 ستادیار گروه مدیریت دانشگاه بین‌المللی علامه عسکری (ره)، تهران، ایران

doi
10.22034/rahbord.2025.506824.1782
چکیده

این پژوهش با رویکرد نظریه داده‌بنیاد به طراحی مدل توسعه منابع انسانی بر پایه حکمرانی نرم پرداخته است. نتایج نشان می‌دهد توسعه منابع انسانی در این چهارچوب تحت تأثیر عواملی چون نگاه انسان‌محور، کاهش تعارضات سازمانی، تفاوت‌های فرهنگی و ضرورت بهره‌وری قرار دارد. عوامل زمینه‌ای شامل سبک رهبری، فرهنگ سازمانی ویژگی‌های کارکنان و محیط اقتصادی ـ سیاسی بوده و عوامل مداخله‌گر نیز فناوری‌های نوین، میزان تعهد یا مقاومت مدیران، ساختار سازمانی و شبکه‌های اجتماعی هستند. راهبردهای اصلی عبارت‌اند از: تقویت مشارکت کارکنان، آموزش مهارت‌های نرم، ایجاد نظام بازخورد مستمر و ترویج ارتباطات شفاف و غیررسمی. پیامدهای این مدل شامل تعلق سازمانی بیشتر، رضایت شغلی بالاتر، کاهش جابه‌جایی و تعارضات مخرب و افزایش نوآوری سازمانی است. در مجموع، مدل پیشنهادی حکمرانی نرم را رویکردی مؤثر برای توسعه منابع انسانی و ارتقای پایداری و عملکرد سازمان معرفی می‌کند.