وضعیت مدیریت استعداد در دانشگاه بوعلی سینا و آزمون تعدیلگری نقش نوع شغل در ادراک از آن
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
2 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا. همدان، ایران
doi
چکیده
هدف از اجرای پژوهش حاضر، بررسی وضعیت مدیریت استعداد در دانشگاه بوعلی سینا و آزمون تعدیلگری نقش نوع شغل در ادراک از آن بود. جامعه پژوهش شامل تمامی اعضای هیئت علمی (440نفر) و کارکنان غیر هیئت علمی (735 نفر) دانشگاه بوعلی سینا به تعداد کل 1175 نفر بود که با فرمول کوکران، 290 نفر با روش نمونهگیری تصادفی طبقهای انتخاب شدند. روشپژوهش کمی، توصیفی و از نوع مطالعات پیمایشی و بهویژه مطالعات مقطعی است. برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه 36 سؤالی مدیریت استعداد اوهلی (2007) استفاده شد. برای تعیین پایایی و روایی ابزار، از تکنیکهای آلفای کرانباخ و تحلیل عاملی تأییدی بهره گرفته شد. تحلیل دادهها نیز با استفاده از آزمون تی تکنمونهای، فریدمن و تحلیل واریانس چندمتغیره مانووا به وسیله نرمافزار Spss25 انجام گرفت. نتایج نشان داد که وضعیت متغیرهای جذب و استخدام نیروی مستعد، شناسایی و تفکیک کارکنان مستعد، به کارگیری استعداد، ایجاد و حفظ روابط مثبت و مدیریت استعداد در کل نمونه بالاتر از سطح متوسط و وضعیت متغیرهای توسعه استعداد و نگهداری استعداد در سطح متوسط بود. مقادیر F مانووا در سطح 01/0 معنیدار و نشانگر نقش تعدیلگری نوع شغل در ادراک مدیریت استعداد و ابعاد آن در اعضای هیئت علمی و کارکنان بود.