پویاییهای نظم در سطح جهانی-منطقهای و دگردیسی نقش کنشگران منطقهای خلیج فارس (مطالعه موردی: امارات متحده عربی)
نویسندگان
1 دانشیار، گروه روابط بینالملل، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری روابط بینالملل، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
3 دانشیار گروه روابط بینالملل دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
4 استادیار گروه روابط بینالملل، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران.
doi
چکیده
امروزه نظم بینالملل تحولات مهمی را در سطح کلان و مناطق پشت سر میگذارد. ورود نظم بینالملل به دوران گذار پساآمریکایی و پویاییهای محیطی در سطح مناطق عدم قطعیتهای اساسی را با خود به همراه دارد که الهامبخش تغییر نقش بسیاری از کنشگران در سطح مناطق و بهطور خاص منطقه خلیجفارس بوده است. ازجمله مهمترین این کنشگران میتوان به امارات متحده عربی اشاره کرد. براین اساس پژوهش حاضر با مبنا قرار دادن نظریه نقش و بکار گیری آن در دوران گذار نظم بینالملل به دنبال پاسخگویی به این سؤال مهم است که: تحولات و پویاییهای نظم در سطح جهانی و منطقهای چه تأثیری بر نقش و کنشهای رفتاری بازیگران در عرصه منطقهای خلیجفارس به همراه داشته است؟ و فرضیهای که در پاسخ به آن مورد آزمایش قرار خواهد گرفت بدینصورت قابل طرح میباشد: پویاییهای نظم در سطح کلان و منطقهای منجر به تغییر ساختار اجتماعی نظم شده و این امر بهعنوان محرکهای برای تغییر نقش برخی از کنشگران منطقهای از جمله امارات متحده عربی عمل کرده است تا نقش خود را از یک کنشگر میانهرو و تابع در تحولات منطقهای به یک کنشگر سیاسی، نظامی و امنیتی طی دهه گذشته تغییر دهد. هدف پژوهش نشان دادن تغییر در تصورات از نقش کنشگران منطقهای(امارات متحده عربی) و پیامدهای آن برای نظم منطقهای است. روش پژوهش نیز در قالب رویکردهای تبیینی-تحلیلی خواهد بود و شیوه گردآوری دادهها، کتابخانهای و مبتنی بر آمار و اسناد بینالمللی میباشد.
