بررسی تغییرات تولیدی بهره برداران طرح تجهیز و نوسازی اراضی شالیزاری (مطالعه موردی استان گیلان)

نویسندگان

1 دانشگاه صنعتی اصفهان

2 دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی دانشگاه تهران

3 دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی دانشگاه تهران

4 دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران

5 دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی دانشگاه تهران

doi
چکیده

طرح تجهیز و نوسازی اراضی شالیزاری با هدف کاهش هزینه تولید و افزایش درآمد کشاورزان در اراضی شالیزاری طراحی شده است. این مقاله با هدف بررسی تغییرات تولیدی بهره برداران طرح تجهیز و نوسازی اراضی شالیزاری استان گیلان تدوین گردیده است. این پژوهش به صورت میدانی انجام گرفته داده‌های لازم برای آن، از طریق روش نمونه گیری طبقه‌ای تصادفی که شامل 176 شالیکار دارای اراضی سنتی و 188 شالیکار دارای اراضی تجهیز شده جمع‌آوری شد. ابزار تحقیق پرسشنامه بوده که پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ نزدیک به 65/0 محاسبه گردید. نتایج تحقیق نشان داد طرح تجهیز و نوسازی اراضی شالیزاری به میزان 11 درصد باعث کاهش هزینه‌های تولیدی کشاورزان مشمول طرح نسبت به کشاورزان دارای اراضی سنتی شده است همچنین این طرح توانسته است با ایجاد امکان توسعه کشت دوم، به میزان 5/10 درصد باعث بهبود درآمد کشاورزان مشمول طرح نسبت به کشاورزان دارای اراضی سنتی گردد.