تحلیل تأثیر وضعیت آنومیک جامعه ایرانی در نامساعد بودن شاخصهای صلح در کشور(در افق سال 1400)
نویسندگان
1 استادیار، آمار زیستی و اپیدمیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، ایران.
2 استادیار، مرکز اسناد فرهنگی آسیا، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد روابط بینالملل، دانشگاه بینالمللی امام خمینی، قزوین، ایران.
doi
چکیده
ماهیت واقعیات پس از دوره جنگ سرد نشان میدهد ما در عصری زندگی میکنیم که بیش از جنگ و نزاع بین کشورها با جنگهای داخلی، تروریسم، گسترش تسلیحات هستهای، بحرانهای زیستمحیطی و بحرانهای اجتماعی مشخص است. آنومی به عنوان پدید آورنده بحران اجتماعی یکی از مهمترین عوامل تهدیدکننده صلح بالاخص در بعد داخلی است. به همین دلیل، پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی - تحلیلی و با تکیه بر یافتههای کتابخانهای و میدانی سعی دارد تا به تحلیل تاثیر آنومی در وضعیت صلح در ایران بپردازد. سوال اصلی پژوهش عبارتست از اینکه "وضعیت نامساعد ایران از نظر شاخصهای جهانی صلح، چگونه از آنومی متاثر است؟" در این راستا، مقاله حاضر در قدم اول تلاش دارد پس از بررسی و نقد مدلهای نظری ارائهشده در زمینه ارتباط صلح و آنومی و بسط مدل نظری جدید، به سنجش آنومی در ایران با رویکردی ملی بپردازد. نتایج حاصله نشان میدهد که همه قومیتها با کمی تفاوت، سطح بالایی از آنومی را تجربه میکنند. در قدم دوم سعی در کشف علل بروز آنومی در ایران میشود. مجموعهای از متغیرهای اقتصادی و اجتماعی مورد سنجش و نتایج حاصله در ارائه توصیههای سیاستی مورد بهرهبرداری قرار میگیرد. در قدم سوم سعی میشود نتایج حاصل از سنجش آنومی در کنار نتایج حاصل از سنجش صلح قرار گیرد تا ارتباط دو متغیر مورد بررسی دقیقتر قرار گیرد. نتایج حاصله از این مطالعه نیز نشان میدهد که آنومی در ارتباط معناداری با صلح، بالاخص در بعد داخلی است.