وضعیت تکثیر در اسارت گوزن زرد ایرانی در زیستگاه دشت ناز

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد رشته مهندسی منابع طبیعی- محیط‌زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران.

2 دانشجوی دکتری رشته محیط زیست- تنوع زیستی، گروه تنوع زیستی و مدیریت اکوسیستم‌ها، پژوهشکده علوم محیطی، دانشگاه شهید بهشتی تهران، تهران، ایران

doi
چکیده

چکیده یکی از روش­های حفاظت از گونه­ها، تکثیر در اسارت و سپس معرفی به گستره تاریخی پراکنش گونه می­باشد. منطقه حفاظت شده دشت ناز ساری با وسعت 55 هکتار در شمال ایران مهمترین سایت تکثیر در اسارت برای احیای گوزن زرد ایرانی می­باشد. با وجود کاربرد وسیع این روش در سطح جهان مشکلات و معایبی هم از جهت کمبود سایت مطلوب برای تکثیر و هم از جهت بروز معضلات ژنتیکی وجود دارد. در این مطالعه با استفاده از روش SWOT، نقاط قوت، ضعف، فرصت و تهدیدهایی که برنامه تکثیر در اسارت گوزن زرد ایرانی با آن روبروست، شناسایی و استراتژی‌هایی برای مدیریت پایدار گونه، بهبود برنامه تکثیر و کاهش اثرات منفی آن، ارائه شد. با استفاده از ماتریس برنامه­ریزی استراتژیک کمی نیز بهترین استراتژی­ها تعیین شدند. از میان استراتژی­های تدوین شده، جابجایی افراد در زیستگاه­های مختلف موجود به منظور کاهش آسیب پذیری ژنتیکی، مکانیابی زیستگاه­های جدید جهت معرفی و انجام آنالیزهای زیستمندی جمعیت و  تعیین درخت تبارزایشی در شجره جمعیت­ها و طراحی جداول جفتگیری و ثبت شناسنامه افراد به عنوان ضروری­ترین استراتژی­ها تعیین شد.