تأثیر برخی گیاهان علوفه¬ای و دارویی به عنوان گیاه همراه بر عملکرد و اجزای عملکرد ذرت
نویسندگان
1 دانشگاه تبریز
2 دانشگاه تبریز
3 دانشگاه تبریز
doi
چکیده
این آزمایش در سال 1389 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز به منظور بررسی تأثیر برخی گیاهان علوفهای و دارویی بر عملکرد و اجزای عملکرد ذرت رقم سینگل کراس 504 به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک کامل تصادفی در سه تکرار مورد بررسی قرار گرفت. فاکتورها شامل نوع گیاه علوفهای و دارویی در چهار سطح (شبدر قرمز، ماشک گل خوشهای، ریحان و شوید) و زمان کاشت این گیاهان در دو سطح (کاشت همزمان با ذرت و کاشت 15 روز بعد از کاشت ذرت) بودند. نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که تیمار ذرت همراه با وجین دارای بیشترین عملکرد (01/5716 کیلوگرم در هکتار) و اجزای عملکرد بود. همچنین بررسیها نشان داد که در بین گیاهان علوفهای و دارویی، کشت همزمان ذرت با شبدر دارای بیشترین میانگین عملکرد و اجزای عملکرد بود. فاکتور زمان نیز اثر معنیداری روی عملکرد و اجزای عملکرد ذرت داشت، به طوریکه کشت همزمان گیاهان علوفهای و دارویی با ذرت نسبت به زمان تاْخیر 15 روزه، به دلیل کنترل بهتر علفهای هرز در مراحل اولیه رشدی گیاه تأثیر معنیداری روی عملکرد داشت. استفاده از ریحان و شوید به عنوان گیاه همراه هر چند در مقایسه با گیاهان علوفهای مرسوم (شبدر و ماشک گلخوشهای) تاْثیر کمتری داشت، ولی توانست به ترتیب 40 و 36 درصد عملکرد ذرت را در مقایسه با تیمار عدم وجین علفهای هرز افزایش دهد. بهنظر میرسد که با انجام پژوهشهای بیشتر در این زمینه بتوان در مورد امکان استفاده از برخی گیاهان دارویی به عنوان گیاه همراه با اطمینان بیشتر اظهار نظر کرد.