بحران در روابط فراآتلانتیکی و ظهور اورآسیاگرایی در سیاست خارجی ترکیه
نویسندگان
1 استادیار و عضو هیأت علمی گروه روابط بینالملل دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
doi
چکیده
این مقاله به دنبال فهم نظاممند سازوکارهای چرخش ژئوپلیتیکی سیاست خارجی ترکیه به اورآسیاست. برخلاف دیدگاههای غالب که اورآسیاگرایی یا چرخش به شرق را نمودی از تغییر ساختاری در سیاست خارجی ترکیه و خروج آن از اتحاد فراآتلانتیکی تئوریزه میکنند، این مقاله ظهور اورآسیاگرایی را نه به عنوان یک تحول پارادایمی در نگرش ژئوپلیتیکی آنکارا بلکه واکنشی عملگرایانه به شرایط در حال تغییر ساختاری، منطقهای و سیاست داخلی ترکیه طرح میکند. بر این اساس، مقاله با مفهوم بندی ژئوپلیتیکی اورآسیاگرایی در سیاست خارجی ترکیه، این ایده اصلی را مطرح می کند که بازتوزیع قدرت و ثروت بینالمللی با ظهور قدرتها و نهادهای شرقی در ساختار حکمرانی جهانی، بحران در روابط فراآتلانتیکی، الزامات راهبردی ژئوپلیتیک در حال تغییر منطقهای بهویژه محیط پیرامونی ترکیه، و پویاییهای سیاست داخلی بهویژه بعد از کودتای نافرجام 2016، آنکارا را به سمت چندجانبهگرایی و تنوعبخشی به ایدههای ژئوپلیتیکی سوق داده است. در چنین بستری، اورآسیاگرایی در سیاست خارجی ترکیه به معنای طرح جایگزینی در مقابل غربگرایی سنتی این کشور نیست..
