ترکیب گرایی در سنجش حکمرانی محیط زیست با تکیه بر تحلیل مقایسه ای
نویسندگان
1 گروه مطالعات محیطی، پژوهشکده تحقیق و توسعه علوم انسانی (سمت)، تهران، ایران.
2 استادیار دانشکده حکمرانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 گروه اقتصاد، آموزش و سیاست محیطزیست، پژوهشکده علوم محیطی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
doi
10.22034/rahbord.2024.468609.1692چکیده
مدلهای مفهومی در درک مسائل غامض محیطزیستی و فهم رویهها و شیوههای مدیریتی مسبب گذار سیمای سرزمین به سوی شرایط قهقرایی (و یا برعکس)، نقش بیبدیلی دارند. چنین مدلهایی لازم است در حکمرانیسنجی محیطزیستی مورد توجه قرار گیرد. هدف این پژوهش، تحلیل ویژگیهای این مدلها و ارائه مدل مفهومی جامعتر حکمرانیسنجی است. از بررسی هدفمند منابع، تحلیل مقایسهای محتوای مدلها و ترکیب، استفاده شده است. با جستجوی مهمترین اصطلاحات مرتبط در بیش از پنجاه مورد از جدیدترین مقالات، هفت مدل یافت شده است. تحلیل محتوای کیفی این مدلها بر پایه ویژگیهای اساسی آنها (اجزای اصلی مدل، روابط اصلی در مدل، تمرکز اصلی مدل و بینشهای کلیدی) به دست آمده است. همچنین با تحلیل کمی مدلها براساس فراوانی کلمات، تاکیدات کلی مدلها مورد بررسی قرار گرفته است. در نهایت یک مدل مفهومی پیشنهادی، دارای نه بعد (نیروهای محرکه، فعالیتها، فشارها، ساختار، عملکرد، خدمات و بدخدمتیهای اکوسیستمی، مزایا و زیانها، ارزش و رفاه انسان و در نهایت پاسخها (راهبردها و اقدامها)) ارائه شده است. این مدل چرخهای، به تشخیص به موقع مسائل و محل وقوعشان، نقشهبرداری بازیگران و ذینفعان، ارائه بازخور به خطمشیگذاران، پیشنهاد پاسخهای مدیریتی مناسب و نظارت بر مسئولیتپذیری کمک میکند. بدون چنین چارچوبهای ترکیبی، تحقیقات مدیریتی بدون درک کافی از پیامدهای تجمعی اقدامهای متعدد و ناهماهنگ، به یک زمینه خاص محدود میشود و منجر به بهبود شرایط محیطزیستی نمی-شود. تشخیص چگونگی تاثیر فعالیت انسان بر جریان خدمات اکوسیستمی، میتواند تعدیل، کاهش یا معکوس نمودن روند را تقویت نماید و به تخصیص سنجههای مناسب برای حکمرانیسنجی کمک کند.