فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف این مقاله شناسایی شاخص‌های عقلانیت مشترک (به‌عنوان مبنایی برای تصمیم‌گیری مشترک)، تصمیم‌گیری جمعی و عدالت اجتماعی و سنجش نوع و میزان رابطه بین آن‌هاست. برای دستیابی به اهداف ابتدا یک مدل مفهومی با استفاده از پیشینه تحقیق و مصاحبه با خبرگان طراحی‌شده است. سپس روابط بین سنجه‌ها و سازه‌های این مدل به‌وسیله توزیع پرسش‌نامه در جامعه هدف بررسی شد. جامعه هدف مدیران سازمان‌های دولتی (در سطوح مدیریتی مختلف) هستند که از موضوع تصمیم‌گیری جمعی آگاهی داشتند و یا تجربه استفاده از آن را داشتند. در مدل مفهومی عقلانیت مشترک شامل چهار شاخص (تفکرات مشترک، اهداف مشترک، منافع مشترک و علایق مشترک)، تصمیم‌گیری جمعی شامل چهار شاخص (رأی‌گیری، اشتراک اطلاعات، مشورت و تیم‌سازی) و عدالت اجتماعی شامل چهار شاخص (کاهش تبعیض، کاهش فساد، توزیع قدرت و کاهش تعارض منافع) است. برای دستیابی به اهداف تحقیق از روش معادلات ساختاری و برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از نرم‌افزار Smart PLS 2.0 استفاده شده است. برای بررسی برازش مدل کلی، از معیار نیکویی برازش (GOF) استفاده شده است که 516/0 به دست می‌آید و این معیار نشان می‌دهد برازش کلی مدل پژوهش مناسب است. نتایج نشان می‌دهد عقلانیت مشترک از طریق متغیر میانجی تصمیم‌گیری جمعی بر عدالت اجتماعی تأثیر می‌گذارد. یعنی اگر مدیران بخواهند از عقلانیت مشترک ایجاد شده برای افزایش عدالت استفاده کنند، نباید تصمیم‌گیری جمعی را نادیده بگیرند. این مقاله می‌تواند به حکمرانان و مدیران انگیزه دهد که بدون صرف هزینه‌های زیاد، برای افزایش عدالت اجتماعی از روش تصمیم‌گیری جمعی در امور مختلف استفاده کنند.