حکمرانی طبیعتمحور: پیوند تئوری و اجرا برای همزیستی پایدار انسان و طبیعت در ایران
نویسندگان
1 گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی ، دانشگاه تهران
2 استاد دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشیار دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
doi
10.22034/rahbord.2024.466330.1691چکیده
این مقاله مدل حکمرانی طبیعتمحور (NOG) را معرفی و بررسی میکند که رویکردی عملی مبتنی بر اصول محیط زیستی-اجتماعی و اولویت دادن به طبیعت در سازوکارهای حکمرانی است. هدف اصلی پژوهش، توسعه یک چارچوب مفهومی و تحلیلی بعنوان یک مدل حکمرانی برای تطبیق با نیازهای مختلف و حل چالشهای اجتماعی-محیط زیستی فعلی در کشور ایران است. این چارچوب از طریق مرور ادبیات، تجربیات عملی، و همکاری با محققان ملی و بین المللی و ذینفعان محلی بهوجود آمده و بر ادغام علوم مختلف، تعاملات انسانی-طبیعی، و قابلیت تطبیقپذیری تاکید دارد. چارچوب تحلیلی مدل NOG که شامل متغیرها و شاخصهای قابل تنظیم است، به ذینفعان اجازه میدهد تا در فرایند تصمیمگیری مشارکت کنند. ابزار اصلی این چارچوب، راهحلهای مبتنی بر طبیعت (NBS) است که به تسریع تغییر پارادایم حکمرانی کمک میکند و همسویی بیشتری بین اقدامات انسانی و الزامات محیط زیستی را ایجاد میکند. این مدل در سطح محلی مورد بررسی قرار گرفته است و نتیجه این بررسی در تدقیق مدل مفهومی و تحلیلی این مدل تاثیر بسزایی داشته است. اهمیت این پژوهش در پتانسیل آن برای تحول در پارادایمهای حکمرانی است و در راستای نظریه حکمرانی تکاملی حرکت می کند و راه را برای تصمیمگیریهای آگاهانهتر در تلاقی سیستمهای انسانی و طبیعی هموار میسازد. نتایج پژوهش به عنوان استراتژی عملی برای مقابله با چالشهای اجتماعی-محیط زیستی، الگویی برای سایر مناطق و کشورها در جهت دستیابی به حکمرانی طبیعت محور و همسوسازی توسعه انسانی با اولویت های محیط زیستی ارائه میدهد.