کنترل بیولوژیکی بیماری پوسیدگی زغالی سویا ناشی از Macrophomina phaseolina با استفاده از Trichoderma harzianum
نویسندگان
1 فارغ¬التحصیل بیماری¬شناسی گیاهی دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس تهران
2 دانشیار، گروه بیماری شناسی گیاهی دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس
3 استاد، بازنشسته گروه بیماری¬شناسی گیاهی دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس تهران
doi
چکیده
در این تحقیق اثر بازدارندگی جدایه آنتاگونیست Trichoderma harzianum T100 روی قارچ Macrophomina phaseolina، عامل پوسیدگی زغالی سویا در شرایط آزمایشگاه و گلخانه بررسی شد. در آزمون کشت متقابل جدایه آنتاگونیست بعد از متوقف کردن رشد بیمارگر به میزان 3/55 درصد، شروع به پیشروی، استقرار و اسپورزایی روی میسلیومهای آن نمود. بررسی میکروسکوپی ناحیه تقابل ریسههای آنتاگونیست و بیمارگر مشخص کرد که آنتاگونیست پس از نفوذ به سلولهای هیفی بیمارگر، درون آنها پیشروی کرده و موجب تخریب سلولهای هیفی M. phaseolina گردیده است. ترکیبات فرار تولید شده توسط جدایه T100 علاوه بر اینکه از رشد میسلیومی بیمارگر به میزان 2/12 درصد جلوگیری نمود، باعث کاهش تولید میکرواسکلروت نیز گردید. در شرایط گلخانهای جدایه آنتاگونیست در حضور بیمارگر باعث کاهش اثرات سوئ آن شد که افزایش وزن تر و خشک ریشه به میزان 5/57 درصد و 6/53 درصد و وزن تر و خشک اندامهای هوایی به میزان 9/22 درصد و 8/11 درصد در مقایسه با شاهد را موجب گردید. کاهش پوشش میکرواسکلروتی سطح ریشه و ساقه میزبان به میزان 5/62 درصد در خاک سترون در مقایسه با شاهد نوید بخش کار آمد بودن آنتاگونیست در کاهش اینوکلوم اولیه و موثر بیمارگر برای سال زراعی آتی میباشد.