ژئوپلیتیک، ژئواکونومیک و چشمانداز همکاری ایران و هند در چابهار
نویسندگان
1 دانشیار علوم سیاسی و روابط بینالملل، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشآموخته کارشناسی ارشد روابط بینالملل دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
چکیده
با آغاز سده بیست و یکم ایران و هند موافقتنامههای زیادی جهت گسترش همکاری اقتصادی و سیاسی با یکدیگر امضا کردهاند. یکی از مهمترین همکاریهای دو کشور، توافقنامه سرمایهگذاری هند در چابهار است. ایران و هند طبق اعلامیه دهلینو در سال 2003 توافق کردند که بندر چابهار را توسعه بخشند اما توافق نهایی بین دو کشور در می 2016 حاصل شد و در سال 2019 سرمایهگذاری هند در چابهار عملیاتی شد. مقاله حاضر به بررسی دلایل تأخیر سرمایهگذاری هند(2003 تا 2019) در بندر چابهار و چشمانداز همکاری ایران و هند در این بندر میپردازد. روش پژوهش مورد استفاده در این تحقیق از نوع قیاسی-فرضیهای است یعنی با استفاده از مفاهیم کلیدی ژئوپلیتیک و ژئواکونومیک به توصیف و تحلیل مسئله پرادخته می شود. گردآوری دادهها عمدتاً به صورت اسنادی است. نتایج پژوهش نشان میدهد که بهرغم منافع و اهداف مشترک ژئواکونومیکی، اما اهداف متضاد ژئوپلیتیکی دو کشور باعث شده تا روند سرمایهگذاری هند در چابهار با تأخیر روبهرو شده و نتایج ملموسی برای آن در آینده تصور نشود.
