برنامه¬ریزی کسری خاکستری یک رهیافت تجربی جدید در کشاورزی پایدار مطالعه موردی: شهرستان قوچان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری بخش اقتصاد کشاورزی دانشگاه زابل
2 استادیار، بخش اقتصاد کشاورزی دانشگاه زابل
doi
چکیده
روشهای مختلفی برای تبیین کشاورزی پایدار مورد استفاده قرار میگیرد. برنامهریزی کسری یکی از روشهایی است که در این زمینه به طور گسترده استفاده شده است. نسخه جدیدی از این روش در قالب برنامهریزی کسری فازی با و بدون اهداف چندگانه نیز در زمینههای مختلف به کار گرفته شده است. با این حال، تا کنون این مسئله در قالب برنامهریزی خاکستری تبیین نگردیده است. در این مطالعه ابتدا برنامهریزی کسری خاکستری معرفی و سپس کاربردی از آن جهت تدوین الگوی کشت همسو با کشاورزی پایدار ارائه شده است. نتایج نشان داد که سطح زیر کشت گندم دیم و آبی به ترتیب بین (6/17331و 5/7135) و (2/12687 و 6/4705) هکتار در منطقه میباشد. همچنین سطح زیر کشت جو دیم و جو آبی بین (8/1232 و صفر) و (3/1035) هکتار تغییر میکند. حد بالای سطح زیر کشت یونجه و چغندر قند در الگوی کشت پایدار به ترتیب 3/3804 و 1854 هکتار میباشد که نسبت به الگوی کشت فعلی کمتر است و سبب کاهش سودمندی الگوی ارائه شده می گردد. نتایج نشان داد که شاخص پایداری نسبت به کود ازت در حالت برنامهریزی کسری در بازه برنامهریزی بازهای کسری خاکستری قرار گرفته و نسبت به الگوی کشت فعلی بهبود یافته است. همچنین سطح زیر کشت فعلی گندم در بازه الگوی کشت پایدار قرار دارد.