اثرات آللوپاتیک چاودار (L. Secale cereale) روی ذرت شیرین (Zea mays L.) و برخی علف¬های هرز مهم آن
نویسندگان
1 عضو هیات علمی گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه بیرجند، ایران
2 عضو هیات علمی گروه زراعت دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز، ایران
3 عضو هیات علمی گروه زراعت و اصلاح نباتات پردیس کشاورزی و منابع طبیعی کرج، ایران
4 دانش آموخته کارشناسی ارشد شناسایی و مبارزه با علف¬های هرز
5 عضو هیات علمی گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه بیرجند، ایران
doi
چکیده
به منظور بررسی اثرات آللوپاتیک چاودارروی جوانهزنی بذر و رشد گیاهچههای ذرت شیرین و برخی علفهای هرز مهم آن از جمله تاجخروس ریشه قرمز، سلمهتره، قیاق و ارزن، آزمایشی در دو بخش آزمایشگاهی و گلخانهای در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی (RCBD) با چهار تکرار اجرا گردید. در بخش آزمایشگاهی از غلظتهای مختلف عصاره آبی اندامهای هوایی چاودار (0، 5/2، 75/3 و 5 گرم ماده خشک چاودار در 100 میلی لیتر آب مقطر) و در بخش گلخانهای از سطوح مختلف ماده خشک اندامهای هوایی چاودار (. ، 4 ، 8 ، 16 و 32 گرم ماده خشک چاودار در یک کیلوگرم خاک) استفاده شد. عصاره آبی چاودار اثر منفی روی جوانه زنی و رشد گیاهچه علفهای هرز داشت، طوریکه در بخش آزمایشگاهی به ترتیب باعث کاهش 7/84، 75، 3/53 و 31 درصدی جوانه زنی بذور ارزن، سلمه تره، قیاق و تاج خروس ریشه قرمز در بالاترین غلظت عصاره نسبت به شاهد گردید. حال آنکه روی بذور ذرت شیرین اثر منفی مشاهده نشد. بیوماس چاودار در تیمار 32 گرم باعث کاهش 8/79، 75، 8/72 و 3/68 درصدی ظهور گیاهچههای سلمه تره، قیاق، تاج خروس ریشه قرمز و ارزن در شرایط گلخانهای گردید. بیوماس چاودار درصد سبزشدگی این علفهای هرز را نیز کاهش داد. وزن خشک و طول ریشه و ساقه سلمه تره و تاج خروس ریشه قرمز نیز کاهش قابل توجهی در تمام سطوح چاودار نشان داد. در نهایتً اینکه بقایای چاودار پتانسیل بالایی در سرکوب علفهای هرز مورد نظر داشت، بدون آنکه اثر سوئی روی ذرت شیرین داشته باشد.