بحران آبی پیشِروی ایران و رویۀ کمیته بینالمللی صلیب سرخ در حفاظت ازآب
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشته حقوق بینالملل، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قائمشهر، مازندران، ایران.
2 دانشیار رشته حقوق بینالملل، دانشکده حقوق دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 استادیار حقوق بینالملل، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد چالوس، چالوس، ایران.
doi
10.22034/rahbord.2024.418504.1601چکیده
خشکسالی، مخاصمات مسلحانه، تغییرات اقلیمی و... از مسائل نوظهور تهدید امنیت ملی و بینالمللی بهویژه در مناطق خشک و نیمهخشک ازجمله جمهوری اسلامی ایران است. در کنار تلاش دولتهای درگیر در بحران برای برونرفت از وضعیت مذکور، برخی سازمانهای بینالمللی مانند کمیته بینالمللی صلیب سرخ، با تأکید بر ترویج حقوق بشردوستانه و اتخاذ مکانیسمهای عملیاتی، آموزشی و توسعه محور، اقدام به یاری کشورها مینمایند. بررسی کارنامه کمیته نشاندهنده فعالیت این نهاد بشردوستانه طی مخاصمات مسلحانه و بلایای طبیعی است. حائز اهمیت آنکه لازم است کمیته با درنظرگرفتن تمام امکانات و تجربیات مکتسبه، به ارتقای جایگاه حمایتی - حفاظتی خود بیشتر اهتمام ورزد. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی- توصیفی و استفاده از اسناد معتبر بینالمللی به بررسی رویۀ کمیته با هدف توسعه اصول بشردوستانه و کمک به قربانیان شرایط بحرانی میپردازد. نوآوری پژوهش در بررسی رویکردها، مأموریتها و چالشهای صلیب سرخ در حفاظت از آب طی وضعیتهای خاص بوده و دستاورد آن این است که با توجه به تغییر شکل و ماهیت مخاصمات مسلحانه و روندهای جهانی مانند تغییرات اقلیمی و دیجیتالیشدن، صلیب سرخ باید راهحلهای سیستماتیک بهمنظور حفظ آمادگی و تقویت واکنش سریع در مواقع بحرانی، ترویج رویکرد منعطف، پایدار و توسعه تخصص درزمینۀهای مؤثر بر اقدامات بشردوستانه اتخاذ نماید.