پیامدهای ژئوپلیتیکی گسترش همکاری‌های چین و ترکیه بر جمهوری اسلامی ایران(مطالعه موردی: اتصال دو پروژه «کریدور میانی» و «کمربند و راه»)

نویسندگان

1 دانشیار گروه علوم سیاسی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

2 دانشیار گروه علوم سیاسی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

3 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم سیاسی، دانشگاه تربیت مدرس تهران، ایران

doi
چکیده

خنثی‌سازی ژئوپلیتیک ایران به‌ویژه طی دو دهه گذشته و از طریق اجرای پروژه‌هایی نظیر «ترانس خزر»، «تاپی» و خط لوله «حبشان- الفجیره» در جوار مرزهای ایران هر کدام به­طریقی از اهمیت ژئوپلیتیک و ترانزیتی ایران کاسته است. گسترش همکاری‌های اقتصادی چین و ترکیه در سال­های اخیر را می‌توان به ‌مثابه کوششی جدید برای خنثی‌سازی ژئوپلیتیکی ایران برشمرد. اتصال دو پروژه «کمربند و راه» دولت چین و «کریدور میانی» ترکیه طی سال­های اخیر زمینه نزدیکی بیشتر دو کشور را بیش ‌از پیش فراهم ساخته است و به نظر می‌رسد نزدیکی بیشتر چین و ترکیه می­تواند به افزایش خطر خنثی‌سازی ژئوپلیتیکی ایران منجر شود. این مقاله در پی پاسخ به این پرسش است که افزایش همکاری­های چین و ترکیه چه تأثیری بر موقعیت و جایگاه ژئوپلیتیکی ایران خواهد داشت؟ و به روش «رویداد پژوهی» این فرضیه را مورد آزمون قرار می‌دهد که اتصال پروژه «کمربند و راه» با پروژه «کریدور میانی»، خطر خنثی‌سازی ژئوپلیتیکی ایران را تشدید می‌کند