تحلیل ابعاد زیست پذیری منطقه 12 شهرداری تهران با تأکید بر توسعه پایدار (مطالعه موردی: محله سیروس)

نویسندگان

1 گروه محیط زیست واحد رودهن، دانشکده کشاورزی و علوم پایه دانشگاه آزاد اسلامی رودهن، تهران، ایران.

2 گروه محیط زیست،گروه محیط زیست واحد رودهن، دانشکده کشاورزی و علوم پایه دانشگاه آزاد اسلامی رودهن

3 گروه محیط زیست ، دانشکده کشاورزی و علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن، تهران، ایران.

4 گروه محیط زیست دانشکده کشاورزی و علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن، تهران، ایران.

doi
10.22034/rahbord.2024.412372.1585
چکیده

افزایش شهرنشینی و بالا رفتن جمعیت، مشکلات زیادی برای شهرها به وجود آورده است. تداوم رشد شهرنشینی با مسائل کالبدی، اجتماعی، اقتصادی و محیطی منجر به عدم تحقق پایداری در شهرها شده است. علاوه بر این مشکلاتی دیگر مانند آلودگی‌های محیطی و عدم آرامش خاطر ساکنان موجب کاهش کیفیت زندگی در شهرها شده است. بنابراین زیست‌پذیری و توسعه پایدار امروزه در شهرها بسیار حائز اهمیت است. هدف پژوهش حاضر تحلیل زیست‌پذیری محله سیروس با تأکید بر توسعه پایدار منطقه 12 شهرداری تهران می‌باشد. پژوهش حاضر ازنظر روش و ماهیت توصیفی- تحلیلی بوده و از حیث هدف پژوهش در دسته تحقیقات کاربردی قرار دارد. جامعه آماری این پژوهش شامل کارشناسان شهرداری منطقه 12 تهران و دفتر توسعه محله‌ای سیروس می‌باشد و روش نمونه‌گیری احتمالی و از نوع طبقه‌ای بوده است. دستاورد در پژوهش حاضر نشان‌دهنده تحلیل و شناخت زیست‌پذیری محله سیروس منطقه 12 شهرداری تهران با تأکید بر توسعه پایدار و ارائه مدل پیشنهادی بر اساس چهارچوب نظری پژوهش همچنین تحلیل داده‌ها طبق آزمون تی تک نمونه‌ای و مدل معادلات ساختاری است. نتایج یافته‌ها نشان می‌دهد که وضعیت زیست‌پذیری محله سیروس با تأکید بر توسعه پایدار در وضعیت نامطلوب و متوسط قرارگرفته است. نتایج مدل‌سازی معادله ساختاری نشان می‌دهد که عوامل کالبدی- محیطی با ضریب بتای 24/34 بیشترین تأثیرگذاری را بر زیست‌پذیری در محله مورد مطالعه دارد و عوامل مدیریتی با ضرب بتای 2/4 کمترین تأثیرگذاری را دارد.