بررسی اثرات سایه اندازی روی برخی از شاخص های رشد و عملکرد دانه باقلا
نویسندگان
1 دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز
2 دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز
3 دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز
doi
چکیده
در بسیاری از گیاهان، سایه اندازی به دلیل کاهش تشعشع نوری، ویژگیهای رشدی و عملکرد آنها را تحت تاٴثیر قرار میدهد. با وجود این گیاهان توانایی قابل ملاحظه در سازگاری با رژیمهای مختلف نوری از طریق ایجاد تغییر در ویژگیهای برگی و ساختار کانوپی را دارند. بر همین اساس آزمایشی در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز (عرض جغرافیاییَ 5 ْ 38 ، طول جغرافیاییَ 17 ْ 46 و ارتفاع از سطح دریا 1360 متر) در طی سالهای 1382 و 1383 اجرا شد. در هر دو سال، آزمایش بصورت کرتهای خرد شده با طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار با تیمارهای سایه در کرتهای اصلی و ارقام در کرتهای فرعی بودند. تیمارهای سایه شامل بدون سایه (شاهد)، 18 درصد، 48 درصد و 70 درصد سایه و ارقام شامل برکت، سرازیری و HBP-B بود. نتایج نشان داد که در اغلب مراحل رشد (به ویژه در مراحل آخر) تجمع ماده خشک (DMA)، سرعت رشد گیاه (CGR) و سرعت رشد نسبی (RGR) برای گیاهان تحت سایه در مقایسه با گیاهان تحت نور کامل خورشید بیشتر بود. میانگین عملکرد دانه باقلا در واحد سطح برای گیاهان تحت سایه بطور معنیداری بیشتر از گیاهان بدون سایه بود. میانگین عملکرد دانه رقم HBP-B در واحد سطح حدود 20 درصد بیشتر از دو رقم دیگر بود، این در حالی است که بین دورقم برکت و سرازیری اختلاف معنیداری از لحاظ عملکرد دانه وجود نداشت. بنابراین، باقلا به عنوان یک گیاه مقاوم به سایه میتواند به طور موفقیت آمیزی در الگوهای "کشت مخلوط" و "کشاورزی- جنگل" مورد استفاده قرار گیرد.