تحلیل جایگاه کنشگران در نظام سیاستگذاری شبکه حکمرانی آب حوضه زایندهرود؛ مورد مطالعه استان چهارمحال و بختیاری
نویسندگان
1 دانشیار گروه جنگلداری، دانشکده علوم جنگل، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
2 دانش آموخته رشته سیاستگذاری عمومی، مرکز تحقیقات مطالعات آب، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
3 استادیار گروه علوم سیاسی، مرکز تحقیقات مطالعات آب، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
doi
10.22034/rahbord.2023.403167.1565چکیده
حوضه آبریز زایندهرود، یکی از پرچالشترین حوضههای آبریز کشور طی سالهای اخیر بوده است. چالشهایی که عرصههای مختلفی از موضوعات سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، امنیتی و... را در برگرفته و توجهات را به چگونگی حمکرانی آب در این حوضه معطوف نموده است. بر این اساس در پژوهش حاضر با استفاده از روش تحلیل شبکهای، ساختار حکمرانی آب در استان چهار محال و بختیاری مورد بررسی قرار گرفته است. از آنجایی که حکمرانی مستلزم مشارکت تمام ذینفعان است، پژوهش حاضر ضمن احصاء کنشگران در قالب گروههای 21گانه، درصدد پاسخ به این سوال بوده که هر یک از کنشگران شبکه حکمرانی آب در حوضه زایندهرود، از چه جایگاه و نقشی در نظام حکمرانی آب برخوردار هستند؟. برای پاسخ به این سوال دادههای پژوهش با استفاده از شاخص مولفههای ارزشی در نرمافزار UCINET مورد تحلیل قرار گرفته تا دو شبکه تاثیرگذاری و تبادل اطلاعات، مورد شناسایی قرار گیرد. نتایج پژوهش حاکی از آن است که جایگاه هریک از کنشگران احصاء شده در شبکههای مذکور، تناسبی با مفهوم حکمرانی آب در شکل شبکهای آن نداشته و در مقابل ساختاری غیرشفاف و ناکارآمد را ترسیم مینماید که برونداد آن، ضعف در مدیریت منابع آب و نارضایتیها و چالشهای اجتماعی، سیاسی و امنیتی است. نمای کلی از یافتههای پژوهش نیز با استفاده از نرمافزارNetdraw ترسیم شده است.