بررسی هموستاز گلوکز در شترمرغ (Struthio camelus) با استفاده از تست خوراکی تحمل گلوکز

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد رشته فیزیولوژی جانوری، دانشکده علوم، دانشگاه شهرکرد، ایران

2 استادیار زیست شناسی، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه شهرکرد، ایران

3 استادیار ژنتیک، گروه ژنتیک، دانشکده علوم، دانشگاه شهرکرد، ایران

doi
چکیده

گلوکز یکی از مهم‌ترین منابع تامین‌کننده انرژی در بدن است. انتقال گلوکز به داخل سلول نمونه بسیار مهمی از انتشار تسهیل شده است که توسط پروتئین‌های ناقلی به نام انتقال‌دهنده‌های گلوکز Glucose transporter (GLUT) انجام می‌شود. از میان انتقال‌دهنده گلوکز،   GLUT4و GLUT12 تنها انتقال‌دهنده‌های حساس به انسولین هستند که در پرندگان ژن GLUT4 حذف شده است. از طرف دیگر غلظت گلوکز در پرندگان عموماً بالاتر از پستاندارن و در حدود  mg/dl500-200 است. در این تحقیق تحمل گلوکز در سه شتر مرغ  سه  ماهه، جهت بررسی تأثیرات آن بر هموستاز گلوکز در فقدان GLUT4 انجام شد. نتایج نشان داد که برگشت گلوکز به میزان طبیعی مانند انسان یعنی بعد از حدود دو ساعت تقریباً به حالت اولیه برمی‌گردد. به‌طور خلاصه می‌توان چنین نتیجه گیری کرد که فقدان انتقال دهنده وابسته انسولین GLUT4 در هموستاز گلوکز شترمرغ نقش چندانی ندارد و این پرنده مانند پستانداران گلوکز اضافی را به سرعت از خون حذف می‌کند ولی همچنان میزان آن را حدود 5/2 برابر پستانداران نگه می‌دارند. بنابراین به‌نظر می‌رسد فقدان GLUT4 علت بالا نگه داشته شدن گلوکز خون پرندگان نباشد.