آینده مناسبات سیاسی ـ امنیتی جمهوری اسلامی ایران و عربستان سعودی (مطالعه موردی صلح ابراهیم)
نویسندگان
1 استادیار روابط بینالملل، دانشگاه عالی دفاع ملی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری مطالعات امنیت ملی، دانشگاه عالی دفاع ملی، تهران، ایران.
doi
10.22034/rahbord.2023.375916.1519چکیده
عربستان سعودی در زمره کشورهای تأثیرگذار در جهان عرب محسوب میشود کشورهایی همانند مصر، سوریه و اردن در برخی از دورانهای تاریخی نقشمحوری، تعیینکننده و اثربخش در سیاست کشورهای جهان عرب را عهدهدار بودند، اما در شرایط موجود چنین نقش و کارویژهای بر عهده عربستان قرار دارد. عربستان از قابلیتهای اقتصادی ویژهای برخوردار میباشد و در طی سالهای گذشته تلاش نموده تا از طریق سازوکارهای عملگرایانه به موازات کنش تهاجمی تاکتیکی و گزینشی نقش مؤثری در راستای اهداف، سیاستها و امنیت مورد نظر ایالات متحده در محیط منطقهای ایفا کند. این تلاشها در کنار جایگاه ایران در منطقه و جهان و برخی شکافهای مذهبی و قومی منجر به شکلگیری رقابت تمامعیار میان دو کشور پیش و پس از انقلاب اسلامی شده است. در این راستا هدف از این پژوهش، با وجود توافقات و ائتلافات اخیر مانند صلح ابراهیم، سناریوهای آینده مناسبات سیاسی ـ امنیتی جمهوری اسلامی ایران و عربستان سعودی برآورد شود. این مقاله از نوع توسعهای ـ کاربردی بوده و تلاش شده تا ضمن تحلیل آینده مناسبات سیاسی ـ امنیتی جمهوری اسلامی ایران و عربستان سعودی، آینده مناسبات مورد اشاره با کمک روش کیفی سناریونویسی GBN توصیف شود. جمعآوری دادههای مورد نیاز با کمک بررسیهای اسنادی، کتابخانهای و گروههای کانونی و در بخش کمی نیز با کمک بررسیهای میدانی، مصاحبه و پرسشنامه گردآوری شدهاند. دادههای پرسشنامه مورد استفاده که با آن به اکتشاف پیشرانها، عوامل کلیدی تغییر و عدم قطعیتها پرداخته شده، به کمک روشهای کمی اولویتبندی و تعیین وزن شده است. سرانجام با توجه به عدم قطعیتهای کلیدی مستخرجه از پرسشنامه چهار سناریوی: 1- بدترین؛ همگرایی جامعه عربستان سعودی و عدم احیای برجام، 2- بهترین؛ واگرایی جامعه عربستان سعودی و احیای برجام، 3- تداوم روندهای کنونی؛ واگرایی جامعه عربستان سعودی و عدم احیای برجام، 4- افسار گسیخته؛ همگرایی جامعه عربستان سعودی و احیای برجام، تدوین شده است.