فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

        یکی از روش­های مناسب برای حرکت در راستای کشاورزی پایدار و حفاظت محیط زیست، انجام کشت مخلوط می­باشد. بر این اساس آزمایشی در سال 1387 در ایستگاه تحقیقاتی خلعت پوشان دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز اجرا شد الگوی کشت مخلوط، روش سری­های افزایشی بود. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا گردید، فاکتور اول شامل سطوح تیماری تراکم­های 15 ، 20 و 25 بوته  لوبیا در مترمربع و دومین فاکتور تراکم­های 5، 5/7 و 10 بوته سیب­زمینی در مترمربع همراه با  تک کشتیهایی دو گونه در تراکم­های مذکور بود. نتایج نشان داد که از نظر صفات تعداد و وزن غده و عملکرد غده در واحد سطح، در سطح احتمال 1 درصد اختلاف معنی دار وجود داشت. بیشترین تعداد غده در کمترین تراکم سیب­زمینی و لوبیا در تراکم 5 بوته سیب­زمینی در واحد سطح و سپس در تراکم 15 بوته لوبیا در واحد سطح مشاهده شد. بیشترین و کمترین وزن خشک غده به ترتیب در تراکم­های 10 و 5/7 بوته سیب­زمینی در مترمربع و در لوبیا در تراکم 15 و 25 بوته در مترمربع حاصل شد. تراکم 10 بوته در مترمربع سیب­زمینی بیشترین عملکرد غده را بر حسب تن در هکتار تولید کرد. عملکرد غده سیب­زمینی با افزایش تراکم لوبیا کاهش یافت. ارزیابی سودمندی کشت مخلوط با استفاده از شاخص نسبت برابری زمین نشان داد که بالاترین نسبت برابری زمین در ترکیب تیماری 5:15 سیب­زمینی _ لوبیا حاصل گردید. ترکیب تیماری 5:25 سیب­زمینی _ لوبیا بیشترین RVT  (مجموع ارزش نسبی) را داشت (734/1). بنابراین با توجه به اهمیت بالای ارزش اقتصادی محصول از نظر زارعین، از نتایج این آزمایش استنباط می­شود که ترکیب تیماری25: 5 سیب­زمینی _ لوبیا، مناسبتر از سایر ترکیبات تیماری بوده است.