ارائه الگوی راهبردی سنجش تابآوری ملی
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی دانشگاه و پژوهشگاه عالی دفاع ملی و تحقیقات راهبردی
2 دکتری علوم سیاسی دانشگاه تهران
doi
10.22034/rahbord.2022.160380چکیده
پژوهش حاضر با هدف تعیین الگوی راهبردی سنجش تابآوری ملی در ایران طراحی شده است. این پژوهش با روش ترکیبی متوالی، یعنی ابتدا کیفی و سپس کمی اجرا گردیده است و از نوع آمیخته اکتشافی است. همچنین به لحاظ جهتگیری و هدف، بنیادی و کاربردی است. قلمرو مکانی تحقیق شهر تهران و قلمرو زمانی آن بهار و تابستان 1401 است. از حیث قلمرو موضوعی نیز، مقاله حاضر به حوزه علوم اجتماعی تعلق دارد و ذیل سازه کلان تابآوری ملی پردازش شده است. برای نمونهگیری از جامعه آماری در بخش کیفی از روش نمونهگیری گلوله برفی و جهت تعیین حجم نمونه از روش نمونهگیری هدفمند تا حد اشباع نظری یعنی 16 نفر از متخصصین و صاحبنظران استفاده شد. دادههای گردآوری شده از طریق مصاحبهها با روش تحلیل مضمون کدگذاری شده و پس از شناسایی مفاهیم و مضامین اصلی و فرعی، الگوی مفهومی استخراج گردید. در بخش کمی، پرسشنامهای با 121 گویه طراحی و در اختیار نمونهای در دسترس مشتمل بر 60 نفر از متخصصین حوزههای گوناگون تابآوری گرفت. دادههای گردآوری شده در بخش کمی با نرمافزارهای SPSS و PLS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج تحقیق حاکی از پایایی مناسب سازهها و قابل قبول بودن روایی همگرای سازههای الگو است. طبق نتایج این مقاله، الگوی راهبردی سنجش تابآوری ملی در ایران دارای هشت بعد اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، سیاسی، دفاعی، امنیتی، زیست محیطی و علم و فناوری است که 23 مؤلفه و 83 شاخص را دربرمی گیرد.