تحلیل عوامل عدم تعادل فضایی منطقه کلانشهری تهران و سناریوهای آینده
نویسندگان
1 دکترای تخصصی برنامه ریزی محیط زیست- گروه برنامه ریزی، مدیریت و آموزش محیط زیست- دانشکده محیط زیست- دانشکدگان فنی- دانشگاه تهران- ایران
2 استادیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه
3 استادیار گروه مطالعات محیطی، پژوهشکده تحقیق و توسعه علوم انسانی (سمت)، تهران
doi
10.22034/rahbord.2022.162604چکیده
عدم تعادل فضایی در کلانشهر و منطقه کلانشهری تهران، علیرغم سابقه طولانی سیاستهای تمرکززدایی، تشدید شده است. عوامل بسیاری در بروز این مسئله نقش داشته است، اما شناسایی عوامل پیشران بهمنظور شناختن جهتگیریهای آینده ضروری است. هدف این پژوهش، شناسایی سطوح و خوشههای عوامل این عدم تعادل فضایی و ارائه سناریوهای آینده بر اساس عوامل پیشران است. به این منظور، نظرات خبرگان درباره روابط عواملی که در پیشینه مطالعات شناخته شد، کسب و از مدلسازی ساختاری- تفسیری در نرمافزار MICMAC برای دستهبندی این عوامل استفاده گردید. با بهکارگیری روش تحلیل اثرات متقابل برای عوامل پیشران در نرمافزار Scenario wizard، سناریوهای منطقی شناسایی و تحلیل شد. بر اساس یافتهها، عامل استقرار دولت بهعنوان زیربناییترین سطح و عامل الگوی استقرار جمعیت در بالاترین سطح شناخته شد. مهمترین متغیرهای خوشه تأثیرپذیر شامل الگوی استقرار جمعیت و رشد فیزیکی بود. مهمترین متغیرهای خوشه پیوندی شامل تمرکز صنعتی، مدیریت شهری، تمرکز سرمایه و تمرکز جمعیت بود. مهمترین متغیرهای خوشه تأثیرگذار نیز شامل استقرار دولت، تمرکز تصمیمگیری، تمرکز خدمات، تمرکز زیرساختها، تمرکز اقتصاد، فعالیتهای فرا شهری و طرحهای شهری بوده است. از میان ده سناریوی منطقی، چهار سناریوی برتر بررسی شد. از میان این چهار سناریو، حتی اگر بهترین سناریو رخ دهد، هنوز نسبت به شرایط ایدهآل فاصله بسیار است؛ اما اگر سناریوهای نامطلوب رخ دهد، شرایط به حداکثر بحران ممکن، بسیار نزدیک خواهد بود. درنتیجه وضعیت عدم تعادل فضایی کلانشهر و منطقه کلانشهری تهران در آینده بیشتر رو بهسوی بحرانیتر شدن دارد.