ارزیابی عملکرد و شاخصهای سودمندی در کشت مخلوط جو و ماشک گلخوشهای
نویسندگان
1 دانشگاه تبریز
2 دانشگاه تبریز
3 دانشگاه تبریز
4 دانشگاه تبریز
5 دانشگاه تبریز
doi
چکیده
این تحقیق به منظور بررسی اثر آرایشهای مختلف کشت بر عملکرد علوفهای جو و ماشک گلخوشهای در کشت مخلوط و کشت خالص و ارزیابی سودمندی زراعی و اقتصادی کشت مخلوط اجرا شد. آزمایش به صورت طرح بلوکهای کامل تصادفی با هشت تیمار و سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز واقع در اراضی کرکج در هشت کیلومتری تبریز در سال 1388 به اجرا در آمد. تیمارهای آزمایش شامل کشت خالص جو و ماشک گلخوشهای، کشت مخلوط افزایشی به ترتیب ماشک گل خوشهای: جو در نسبتهای 100:15، 100:30 و 100:45 و کشت مخلوط جایگزین به ترتیب ماشک گلخوشهای: جو در نسبتهای 2:1، 3:1 و 4:1 بودند. نتایج نشان دادند که بیشترین میزان عملکرد علوفه خشک مربوط به تیمار افزایشی 100:15 بود. بیشترین سودمندی کشت مخلوط (IA) متعلق به تیمار افزایشی 100:15 برابر 41/4 بدست آمد. محاسبه نسبت برابری زمین (LER) نشان داد که در کشت مخلوط 100:30 میزان عملکرد محصول 32 درصد بیشتر از تک کشتی است (32/1= .(LERبالاترین مجموع ارزش نسبی (RVT) نیز در تیمار کشت مخلوط افزایشی 100:30 برابر 14/1 بود. همچنین بیشترین مقدار علوفه خشک از تیمار افزایشی 15 : 100 به دست آمد که به مقدار 7030 کیلوگرم در هکتار بود. با استفاده از نتایج این آزمایش میتوان گفت که برای تولید علوفه خشک، روش کشت مخلوط افزایشی بر روش کشت مخلوط جایگزینی و کشت خالص جو و ماشک گلخوشهای برتری دارد.