تعیین غلظت کشنده کلرید جیوه (HgCl2)، کلرید سرب (PbCl2) و کلرید روی (ZnCl2) در کپور نقره‌ای (Hypophthalmichthys molitrix)

نویسندگان

1 استادیار گروه کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران

2 دانش آموخته کارشناسی ارشد شیلات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، دانشکده شیلات و محیط زیست

3 استادیار گروه شیلات، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، دانشکده علوم دریایی

4 دانشجوی دکترای گروه شیلات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، دانشکده شیلات و محیط زیست

doi
چکیده

فلزات سنگین از مهمترین آلودگی­های موجود اکوسیستم­های آبی محسوب می­شوند. امروزه با پیشرفت تکنولوژی این آلودگی­ها افزایش یافته­اند به­همین جهت ارزیابی خطرات آن­ها ضروری می‌باشد. هدف از این مطالعه بررسی اثرات حاد سموم کلرید جیوه، کلرید سرب و کلرید روی در ماهی کپور نقره‌ای بوده است. در این بررسی 5 تیمار برای کلریدهای جیوه و سرب و 6 تیمار برای کلرید روی در نظر گرفته شد. میزان متوسط غلظت کشنده LC50 این سموم بر روی بچه ماهیان مورد آزمایش طی 96 ساعت با روش آنالیز آماری پروبیت تعیین گردید. تست­های سمیت در مدت 96 ساعت، 100 درصد تلفات را برای کلرید جیوه در غلظت 1 میلی­گرم بر لیتر، کلرید سرب و کلرید روی در غلظت 60 میلی­گرم بر لیتر را نشان دادند. LC50 96h برای کلرید جیوه 63/0± 55/0، کلرید سرب 76/0±9/39 و برای کلرید روی 20/0±1/41 می‌باشد. که از ارقام به­دست آمده این نتیجه گرفته شد که کلرید جیوه سمیت بیشتری برای کپور ماهیان نقره‌ای نسبت به کلرید سرب و کلرید روی دارد و می­بایست از ورود فلزات سنگین به‌ویژه کلرید جیوه به محیط­های طبیعی جلوگیری شود.