تعیین غلظت کشنده کلرید جیوه (HgCl2)، کلرید سرب (PbCl2) و کلرید روی (ZnCl2) در کپور نقرهای (Hypophthalmichthys molitrix)
نویسندگان
1 استادیار گروه کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد شیلات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، دانشکده شیلات و محیط زیست
3 استادیار گروه شیلات، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، دانشکده علوم دریایی
4 دانشجوی دکترای گروه شیلات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، دانشکده شیلات و محیط زیست
doi
چکیده
فلزات سنگین از مهمترین آلودگیهای موجود اکوسیستمهای آبی محسوب میشوند. امروزه با پیشرفت تکنولوژی این آلودگیها افزایش یافتهاند بههمین جهت ارزیابی خطرات آنها ضروری میباشد. هدف از این مطالعه بررسی اثرات حاد سموم کلرید جیوه، کلرید سرب و کلرید روی در ماهی کپور نقرهای بوده است. در این بررسی 5 تیمار برای کلریدهای جیوه و سرب و 6 تیمار برای کلرید روی در نظر گرفته شد. میزان متوسط غلظت کشنده LC50 این سموم بر روی بچه ماهیان مورد آزمایش طی 96 ساعت با روش آنالیز آماری پروبیت تعیین گردید. تستهای سمیت در مدت 96 ساعت، 100 درصد تلفات را برای کلرید جیوه در غلظت 1 میلیگرم بر لیتر، کلرید سرب و کلرید روی در غلظت 60 میلیگرم بر لیتر را نشان دادند. LC50 96h برای کلرید جیوه 63/0± 55/0، کلرید سرب 76/0±9/39 و برای کلرید روی 20/0±1/41 میباشد. که از ارقام بهدست آمده این نتیجه گرفته شد که کلرید جیوه سمیت بیشتری برای کپور ماهیان نقرهای نسبت به کلرید سرب و کلرید روی دارد و میبایست از ورود فلزات سنگین بهویژه کلرید جیوه به محیطهای طبیعی جلوگیری شود.