تحلیل موانع توسعه آموزش الکترونیکی در نظام آموزش عالی(مورد مطالعه: دانشگاه دولتی سمنان)
نویسندگان
1 استادیار دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه پیام نور تهران
2 دانشآموخته کارشناسی ارشد علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبایی
doi
چکیده
مقاله حاضر با هدف تحلیل موانع توسعه آموزش الکترونیکی در نظام آموزش عالی ایران انجام گرفته است. روش اجرای آن توصیفی- پیمایشی و جامعه آماری پژوهش 290 عضو هیئت علمی دانشگاه دولتی سمنان بود که از این تعداد 167 نفر با استفاده از فرمول کرجسی و مورگان به عنوان نمونه تعیین شدند. برای تعیین نمونه از روش نمونهگیری طبقهای نسبتی استفاده شد. ابزار پژوهش، پرسشنامه محققساخته بود که برای تهیه آن از ابزار پژوهشهای مرتبط استفاده شد. روایی پرسشنامه با استفاده از روش دلفی و مشارکت 23 نفر از استادان فعال در این حوزه تأمین شد. برای تعیین پایایی از روش برآورد ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد و مقدار آن 84/0 به دست آمد. برابر یافتههای پژوهش، مهمترین موانع توسعه آموزش الکترونیکی در نظام آموزش عالی از دیدگاه اعضای هیئت علمی دانشگاه، پایین بودن سرعت ارتباطات الکترونیکی و برخط در دانشگاه، از کار افتادگی و فرسودگی سامانههای الکترونیکی دانشگاه از نظر قابلیت بهکارگیری، پایین بودن تسلط دانشجویان به زبان انگلیسی، نبود حمایت لازم از سوی مدیران نظام آموزش عالی برای نهادینهسازی آموزش الکترونیکی و کافی نبودن زیرساختهای سختافزاری و نرمافزاری دانشگاه است.