تدوین راهبرد سیاست گذاری پویا در تعاملات بینالمللی برای توسعه اقتصادی ج.ا. ایران
نویسندگان
1 روابط بین الملل، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 عضو هیات علمی، جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس
3 روابط بین الملل،عضو هیئت علمی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس
4 استادیار، روابط بین الملل، دانشکده علوم انسانی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
چکیده
ورود به عصر اطلاعات و ارتباطات و پایان جنگ سرد، مفاهیم و عناصر قدرت را متحول و دولتها را به سمت تجهیز توانمندیهای نظامی با قدرت اقتصادی، از طریق توجه به شاخصهای توسعه پایدار و گسترش تعاملات بینالمللی، هدایت کرد. ایران نیز پس از انقلاب اسلامی و سپس جنگ تحمیلی، هدف کسب جایگاه قدرت اقتصادی منطقه جنوب غرب آسیا را در چشمانداز 1404 قرار داد. تاکنون، مواجهه با مشکلاتی نظیر جنگ و تنشهای سیاسی مانع از پیادهسازی برنامهای راهبردی عملیاتی برای تعاملات بینالمللی کشور شده است. این در حالی است که جهانیشدن، موقعیت ژئوپلیتیک و ژئواکونومیک خاورمیانه، و ماهیت منحصربهفرد ج.ا.ایران در منطقه، ضرورت حضور موثر این کشور در زنجیره تولید و تجارت جهانی را ایجاد کرده است. بنابراین درصدد ارائه راهبرد موردنیاز ج.ا.ایران در سیاستگذاری تعاملات بینالمللی و تبیین ویژگیهای آن هستیم. بنا به فرضیه پژوهش، راهبرد سیاستگذاری پویا، مبتنی بر تعامل سازنده منطقهای و بینالمللی، فهم کارکرد ساختارهای اقتصاد بینالملل و تطابق با استانداردهای بینالملل در چارچوب منافع ملی، راهبرد مناسب تعاملات بینالمللی برای تحقق توسعه اقتصادی جمهوری اسلامی است.روش تحقیق، توصیفی-تحلیلی است و بهمنظور پاسخگویی به سوال اصلی، از تحلیل محتوای کیفی و کمی داده-ها (ثانویه-کتابخانهای و نخستین- نظرخواهی از خبرگان) و ابزار آماری نظیر SPSSو تحلیل مسیر استفاده شد. پس از تایید جامعه نمونه در مورد متغیرها، شاخصها و مدل پیشنهادی، مدل یا الگوی نهایی ارائه شد که به باور این پژوهش و تایید جامعه نمونه، کاربست مدل پیشنهادی درنهایت بهبود قدرت منطقهای کشور در قالب شاخصهای قدرت سازنده را به همراه خواهد داشت.
