مقاومت به خشکی در چند توده بومی زیره سبز (Cuminum cyminum L.)
نویسندگان
1 دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز
2 دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز
3 دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز
doi
چکیده
زیره سبز از مهمترین گیاهان دارویی در ایران است که در غذاهای سنتی مصرف میگردد. چون این گیاه به آبیاری اندکی جهت انجام دوره رشد خود نیاز دارد، گیاهی مهم در مناطق خشک و نیمهخشک ایران به شمار میرود. جهت تعیین تودههای بومی مقاوم به تنش خشکی آزمایشی بر روی این گیاه تحت دو تیمار آبیاری کامل و قطع کامل آبیاری در مرحله گلدهی انجام شد. فراسنجههای پتانسیل آب برگ، پتانسیل اسمزی، شاخص برداشت و شاخص حساسیت به تنش بر روی این تودههای بومی بررسی شدند. تودههای بومی سبزوار، تبریز و سروستان فارس مقاومت به تنش را نشان دادند. با انجام تجزیه کلاستر به روش سینگل لینکاژ، تودههای بومی سبزوار، سروستان فارس، تبریز و خراسان2-374 در یک گروه و تودههای بومی زیرکوه قائن، گناباد و فردوس در یک گروه دیگر و توده بومی کرمان به تنهایی در گروهی مجزا قرار گرفتند.