مقاومت به خشکی در چند توده ‌بومی زیره سبز (Cuminum cyminum L.)

نویسندگان

1 دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز

2 دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز

3 دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز

doi
چکیده

زیره سبز از مهم­ترین گیاهان دارویی در ایران است که در غذاهای سنتی مصرف می‌گردد. چون این گیاه به آبیاری اندکی جهت انجام دوره رشد خود نیاز دارد، گیاهی مهم در مناطق خشک و نیمه‌خشک ایران به شمار می‌رود. جهت تعیین توده‌های بومی مقاوم به تنش خشکی آزمایشی بر روی این گیاه تحت دو تیمار آبیاری کامل و قطع کامل آبیاری در مرحله گلدهی انجام شد. فراسنجه­های پتانسیل آب برگ، پتانسیل اسمزی، شاخص برداشت و شاخص حساسیت به تنش بر روی این توده­های بومی بررسی شدند. توده‌های بومی سبزوار، تبریز و سروستان فارس مقاومت به تنش را نشان دادند. با انجام تجزیه کلاستر به روش سینگل لینکاژ، توده‌های بومی سبزوار، سروستان فارس، تبریز و خراسان2-374 در یک گروه و توده‌های بومی زیرکوه قائن، گناباد و فردوس در یک گروه دیگر و توده بومی کرمان به تنهایی در گروهی مجزا قرار گرفتند.