پیشبینی پذیرش فناوری واقعیت افزوده در آموزش معلمان مدارس متوسطه براساس مدل ادراک استفادهپذیری، سواد دیجیتال و سبک یادگیری
نویسندگان
1 استادیار، گروه تکنولوژی آموزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران.
2 کارشناسی ارشد، گروه مدیریت دولتی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران.
doi
10.30473/mrs.2025.75165.1644چکیده
با پیشرفت فناوریهای نوین آموزشی، واقعیت افزوده بهعنوان یکی از ابزارهای مؤثر در بهبود فرآیند آموزش مورد توجه قرار گرفته است. معلمان مدارس متوسطه بهعنوان یکی از مهمترین عوامل موفقیت آموزش، نقش کلیدی در پذیرش و استفاده از این فناوری دارند. هدف این پژوهش پیشبینی پذیرش فناوری واقعیت افزوده در آموزش معلمان مدارس متوسطه بر اساس مدل ادراک استفادهپذیری، سواد دیجیتال و سبک یادگیری است. پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری شامل ۱۰۹۸ معلم مدارس متوسطه شهر ساری میباشد. نمونهای شامل ۲۵۰ نفر به روش نمونهگیری تصادفی طبقهای انتخاب شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامههای استاندارد جمعآوری شد که روایی آنها توسط نظر کارشناسان و پایایی با آزمون آلفای کرونباخ تأیید گردید. تحلیل دادهها با نرمافزار SPSS و با استفاده از رگرسیون چندگانه و تحلیل مسیر انجام شد. نتایج نشان داد که ادراک استفادهپذیری، سواد دیجیتال و سبک یادگیری بهطور معناداری بر پذیرش فناوری واقعیت افزوده توسط معلمان تأثیرگذار هستند. همچنین سواد دیجیتال بهعنوان عامل تسهیلکننده در رابطه بین ادراک استفادهپذیری و پذیرش فناوری عمل میکند. سبک یادگیری نیز تفاوتهایی در میزان پذیرش فناوری ایجاد میکند. یافتههای این پژوهش میتواند به توسعه برنامههای آموزشی و ارتقای پذیرش فناوری واقعیت افزوده در آموزش معلمان کمک کند و در نهایت به بهبود کیفیت آموزش در مدارس متوسطه منجر شود.
