تحلیل شاخصهای عملی ارزیابی آموزش الکترونیکی در آموزش عالی ایران(مورد مطالعه: دانشکده مجازی دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم)
نویسندگان
1 استادیار دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه پیام نور
2 کارشناس ارشد علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبایی
doi
چکیده
مطالعه حاضر با هدف شناسایی، تحلیل و اولویتبندی شاخصهای عملی ارزیابی آموزش الکترونیکی آموزش عالی ایران در دانشکده مجازی دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم انجام شد. روش اجرای آن توصیفی- پیمایشی و جامعه آماری آن 1200 نفر از دانشجویان دانشکده مجازی دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم در شهرری بود که بهصورت الکترونیکی تحصیل میکردند. برای تعیین نمونه از روش نمونهگیری تصادفی- طبقهای استفاده شد و تعداد 291 نفر بهعنوان نمونه تعیین گردید. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه محققساخته بود که روایی آن از سوی استادان و افراد خبره تأیید شد و پایایی آن با استفاده از نرمافزار SPSS.v22 و با آزمون ضریب آلفای کرونباخ 86/0 محاسبه شد. برای شناسایی شاخصهای عملی ارزیابی آموزش الکترونیکی از تحلیل عاملی اکتشافی استفاده شد. نتایج نشان داد که دانشجویان این دانشگاه، متغیرهای مربوط به شاخصهای عملی ارزیابی آموزش الکترونیکی را شامل پنج بعد (مؤسسه، یادگیرنده، محیط، سامانه مدیریت یادگیری و محتوا) میدانند.پیشنهاد میشود برای بهبود آموزش الکترونیکی در مؤسسات آموزش عالی عواملی چون برقراری تناسب میان استراتژی سازمانی با محیط یادگیری، توسعه زیرساختهای ارتباطی از نظر کمی (پهنای باند) و کیفی (امنیت شبکه)، توسعه و تجهیز کتابخانه دیجیتالی و آزمایشگاه مجازی مد نظر قرار گیرد.