نقش شبکههای موبایلی در بیتفاوتی اجتماعی جوانان (نمونه موردمطالعه: دانشجویان پسر دانشگاه علامه طباطبایی)
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد دانشگاه علامه طباطبائی
2 استاد دانشگاه علامه طباطبائی
doi
10.22034/scm.2024.204338چکیده
مقاله حاضر در پی مطالعه این موضوع است که آیا شبکههای موبایلی در جامعه ایران باعث میشوند حساسیت نسبت به مسائل اجتماعی کاهش یابد و افراد یا جامعه بهنوعی به بیتفاوتی اجتماعی گرفتار شوند؟ یعنی افزایش استفاده از شبکههای اجتماعی بهجای واکنش مطلوب بیشتر منجر به بیتفاوتی شهروندان شود و افراد، دیگر کنشی از خود نشان ندهند و تنها نظارهگر اتفاقات باشند. این پژوهش با استفاده از روش پیمایش و ابزار پرسشنامه و جمعآوری دادههای تحقیق از دانشجویان مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد در بین 6 دانشکده دانشگاه علامه طباطبایی در سال 1402 مطابق با روش نمونهگیری تصادفی ساده و با نمونه آماری 375 نفر از طریق نمونهگیری چندمرحلهای با سطح خطای کمتر از 05/ دادهها و اطلاعات موردنیاز جمعآوری گردید. اطلاعات بهدستآمده با استفاده از آمار استنباطی و آزمون همبستگی پیرسون مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفتند. یافتههای پژوهش نشان میدهد رابطه مثبت و معناداری بین میزان استفاده از شبکههای موبایلی و چهار مؤلفه بیتفاوتی اجتماعی (تنفر فرهنگی، تنفر از خود، غفلت جمعی و انزوای اجتماعی) وجود دارد؛ و بین مؤلفه دیگر بیتفاوتی اجتماعی که بیقدرتی اجتماعی است رابطه معناداری وجود ندارد.بهطورکلی میزان استفاده از شبکههای موبایلی و چهار مقوله بیتفاوتی اجتماعی در حد متوسط است؛ یعنی میزان استفاده از شبکههای موبایلی بهنوبه خود باعث بیتفاوتی اجتماعی (تنفر فرهنگی، تنفر از خود، انزوای اجتماعی و غفلت جمعی و پراکنش مسئولیت اجتماعی) نمیشود بلکه استفاده زیاد از این شبکهها منجر به بیتفاوتی اجتماعی میشود.