ارزیابی ژنوتیپهای ماشک کرکدار در شرایط تنش خشکی
نویسندگان
1 پژوهشگران مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان شرقی
2 پژوهشگران مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان شرقی
3 استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز
4 دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
doi
چکیده
تعداد 12 ژنوتیپ ماشک کرکدار از نظر واکنش نسبت به تنش خشکی در قالب طرح کرتهای خردشده بر پایه بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی باغ گیاهشناسی مرکز تحقیقات کشاورزی ومنابع طبیعی استان آذربایجانشرقی در سال 1382 مورد آزمایش قرار گرفتند. تیمارهای آبیاری (بدون تنش، تنش متوسط و تنش شدید) در کرتهای اصلی و ژنوتیپها در کرتهای فرعی منظور شدند. در این بررسی صفاتی مانند ارتفاع بوته، طول نیام، عرض نیام، تعداد دانه در نیام، وزن هزاردانه، تعداد نیام در بوته، تعداد دانه در بوته، تعداد شاخه جانبی، شاخص برداشت، بیوماس و عملکرد دانه در طول فصل زراعی اندازهگیری گردید. تنش خشکی کلیه صفات (به جز تعداد دانه در نیام) را به طور معنیدار تحت تاثیر قرار داد. عملکرد دانه و بیوماس بیشترین مقدار کاهش را در اثر تنش خشکی نشان دادند. تعداد نیام در بوته و تعداد دانه در بوته نیز بیشتر از سایر اجزای عملکرد دانه از تنش خشکی متاثر شدند. در عین حال کاهش ارزش صفات برای کلیه ژنوتیپها یکسان نبود و اثر متقابل معنیداری بین ژنوتیپ و شرایط تنش برای صفات مهمی مانند بیوماس، عملکرد دانه، شاخص برداشت، تعداد نیام در بوته، تعداد دانه در بوته و ارتفاع بوته مشاهده گردید. ارزیابی ژنوتیپهای ماشک کرکدار بر اساس شاخصهای STI و TOL نشان داد که در شرایط تنش خشکی متوسط ژنوتیپ شماره 9 (از ایتالیا) و شماره 7 (از ترکیه) بیشترین میزان تحمل به خشکی را از نظر عملکرد دانه دارا هستند. از نظر بیوماس نیز ژنوتیپهای شماره 3 و 6 در زمره ژنوتیپهای مطلوب در برابر تنشهای متوسط و شدید شناسایی شدند.