مقایسه غلظت جیوه در پر توکای سیاه (Turdus merula) و توکای باغی (Turdus philomelos) در جنگلهای خانیکان
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد محیطزیست، دانشکده منابع طبیعی و کویرشناسی
2 دانشجوی کارشناسی ارشد محیطزیست، دانشکده منابع طبیعی و کویرشناسی، دانشگاه یزد
3 استادیار گروه شیلات و محیطزیست، دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه شهرکرد
4 استادیار گروه مدیریت مناطق خشک و بیابانی، دانشکده منابع طبیعی و کویرشناسی، دانشگاه یزد
doi
چکیده
مطالعات نشان داده است که پرندگان به سبب قرار داشتن در سطوح تغذیهای بالا در اکوسیستم و همچنین حساسیتپذیری بالای آنها به مواد سمی، شاخص مفیدی برای بررسی آلودگی جیوه هستند. هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسی غلظت جیوه در نمونه پر دو گونهی توکای سیاه و توکای باغی در جنگلهای خانیکان به عنوان شاخصی از آلودگی جیوه میباشد. بدین منظور 37 نمونه متعلق به دو گونه مورد نظر از جنگلهای خانیکان واقع در قسمت جنوبی شهرهای نوشهر و چالوس جمعآوری شد. نمونههای پر در آزمایشگاه جداسازی شدند. میزان جیوه توسط دستگاه Mercury Analyzer AMA 254 تعیین شد. تحلیل آماری به وسیله نرمافزار SPSS انجام شد. بر اساس نتایج به دست آمده از این مطالعه، غلظت جیوه در پرهای دوگونهی توکای باغی ( µg/g 98/0) و توکای سیاه (µg/g 94/0) بسیار پایینتر از حد استاندارد ( µg/g 5) بود و همچنین از نظر غلظت جیوه تفاوتی بین دو گونه وجود نداشت. نتایج نشان دهندهی آلودگی کم محیط زندگی پرندگان مورد مطالعه از نظر آلودگی به عنصر جیوه میباشد. با توجه به مسئلهی بزرگنمایی زیستی جیوه میتوان نتیجه گرفت که به علت عادت تغذیهای دانهخواری توکای سیاه و توکای باغی، مقادیر کمی از جیوه در پر این پرندگان تجمع یافته است.